Bo gdzie są Skarby nasze
Tam będą i serca nasze.

♥ ♥ ♥ ♥ ♥

¤ۣۜ❀ ¤ۣۜ❀ ¤ۣۜ❀ ¤ۣۜ❀ ¤ۣۜ❀ ¤ۣۜ❀ ¤ۣۜ❀
ŚWIATEŁKA PAMIĘCI
¤ۣۜ❀ ¤ۣۜ❀ ¤ۣۜ❀ ¤ۣۜ❀ ¤ۣۜ❀ ¤ۣۜ❀ ¤ۣۜ❀
````````````)
```````````( (
```````````) ))
``````````(( ( (
`````````(( ((,) ) )
`````````(( (( , ))) )
````````(( ( ( * ) ) )))
```````((( ((, ) ) ) )) )
```````(( ( * ) ) )) ) ) )
``````((( ( ( ,)) ) ) )) )) )
``````( ( (( ( ( (( * ) ) ))
``````((( (( , )) ))) )) )))
``````( (( ( ( ( * ) ) ) ) )
```````( (( (( ((,) ) )) )
````````IIIIIIIIIIII
```[[█║(*• ¸•*•¸ •*)║█]]
```[[█║)*• ¸•*•¸ •*(║█]]
```[[█║(*• ¸•*•¸ •*)║█]]
```[[█║)*• ¸•*•¸ •*(║█]]
```[[█║(*• ¸•*•¸ •*)║█]]
```[[█║)*• ¸•*•¸ •*(║█]]
```[[█║(*• ¸•*•¸ •*)║█]]
```[[█║)*• ¸•*•¸ •*(║█]]
¤ۣۜ❀ ¤ۣۜ❀ ¤ۣۜ❀ ¤ۣۜ❀ ¤ۣۜ❀ ¤ۣۜ❀ ¤ۣۜ❀
„Ci, których kochamy,
nie umierają nigdy,
bo miłość to nieśmiertelność.”
¤ۣۜ❀ ¤ۣۜ❀ ¤ۣۜ❀ ¤ۣۜ❀ ¤ۣۜ❀ ¤ۣۜ❀ ¤ۣۜ❀

Skarby
W zadumie i w ciszy zapalam światełko.
Niech leci do Nieba i opowie jak nam jest tu smutno.

♥ ♥ ♥ ♥ ♥

Biała chryzantema

Z szarym niebem zlał się listopad
Krople kruków opadły na ziemię
Staliśmy w ciszy -
W tym dniu mówiła
Przeszłość.
W rytm bijącego serca zapalonych zniczy
Kapały liście Wiatr plątał włosy: nasze z wierzbowymi
A potem dmuchnął i rozwiał wspomnienia
\\\"Wieczne odpoczywanie\\\" - mówiliśmy cicho
Kładąc wśród liści -
Białą chryzantemę.

(Katarzyna Szczepańska)

ZAPALAM JAŚNIUTKIE ŚWIATEŁKO MEJ PAMIĘCI, NIECH ZAWSZE PŁONIE ((*)).

DŁONIOM DALEKO, SERCU ZAWSZE BLISKO

Zapalam jaśniutkie światełko mej pamięci, niech zawsze płonie ((*)).

Zapalam światełko , aby nikt nie został zapomniany
w tych wyjątkowych dniach.

Śpijcie Aniołki.

:((*)(*)(*)(*)(*)

Jeszcze niedawno byli z nami,
dziś dzielimy się wspomnieniami...
Nie ma ich, odeszli ...
Ich już nic nie boli,
Zatrzymał się ich czas, a to czeka jeszcze nas...
Jesteśmy z nimi sercem, wspominamy .
Lecą nasze łzy, jeszcze wczoraj byli z nami...

Zapalam jaśniutkie światełko mej pamięci na dziś i jutrzejszy Dzień Wszystkich Świętych ((*)).

♥(*)♥

PRZEMIJANIE

„Na brzegu basenu leżał zwiędły liść, musiał wpaść przez okno, mały listek z drzewa, którego nazwy sobie nie przypominam, patrzę na niego, napawam się tym tak osobliwym znakiem przemijalności, która przejmuje nas grozą, a bez której wszak nie byłoby piękna. „



Ofiarujemy naszą pamięć na zawsze.
Kochani wspierajmy się dalej we wspólnym trwaniu przy NASZYCH SKARBACH.