Moniko(*)

Świąteczne światełko pamięci .
Dla Najbliższych życzenia spokoju i miłości.

W milionach światełek ziemskich , są nasze myśli - o Was kochani.
Widzimy znowu Wasze oblicza nie zmienione wcale - w niebios otchłani. Ślemy Wam w zaświaty na ten Świąteczny wieczór Światełko naszej Pamięci . Dla Ciebie Aniołku...(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)

Bóg Miłością dusze rozświetla
I opłatek błogosławi biały,
Wlewa pokój w nasze smutne serca
Narodzony dzisiaj Jezus mały.(*)

(*)

A nadzieja znów wstąpi w nas
Nieobecnych pojawią się cienie
Uwierzymy kolejny raz
W jeszcze jedno Boże Narodzenie
I choć przygasł świąteczny gwar
Bo zabrakło znów czyjegoś głosu
Przyjdź tu do nas i z nami trwaj
Wbrew tak zwanej ironii losu....
Świąteczne światełko dla Ciebie by zawsze świeciło jasno<">

wigilijne światełko pamięci

wigilijne światełko dla Ciebie córeczko

..............))
............((,))
............[__]
............[**]
............[__]
............[**]
............[__]
............[**]
............[__]
............[**]
..........[[____]]

(*) (*) (*) (*) (*) (*) (*) (*) (*) (*) WIGILIJNE ŚWIATEŁKO PAMIĘCI ŻYCZE SPOKOJNYCH PEŁNYCH WIARY MIŁOŚCI NADZIEI ŚWIĄT

A nadzieja znów wstąpi w nas.
Nieobecnych pojawią sie cienie.
Uwierzymy kolejny raz,
W jeszcze jedno Boże Narodzenie.
I choć przygasł świąteczny gwar,
Bo zabrakło znów czyjegoś głosu,
Przyjdź tu do nas i z nami trwaj,
Wbrew tak zwanej ironii losu.

Daj nam wiarę, że to ma sens.
Że nie trzeba żałować przyjaciół.
Że gdziekolwiek są - dobrze im jest,
Bo są z nami choć w innej postaci.
I przekonaj, że tak ma być,
Że po głosach tych wciąż drży powietrze.
Że odeszli po to by żyć,
I tym razem będą żyć wiecznie

Przyjdź na świat, by wyrównać rachunki strat,
Żeby zająć wśród nas puste miejsce przy stole.
Jeszcze raz pozwól cieszyć się dzieckiem w nas,
I zapomnieć, że są puste miejsca przy stole.

A nadzieja znów wstąpi w nas.
Nieobecnych pojawią się cienie.
Uwierzymy kolejny raz,
W jeszcze jedno Boże Narodzenie .
I choć przygasł świąteczny gwar,
Bo zabrakło znów czyjegoś głosu,
Przyjdź tu do nas i z nami trwaj,
Wbrew tak zwanej ironii losu.

Przyjdź na świat, by wyrównać rachunki strat,
Żeby zająć wśród nas puste miejsce przy stole.
Jeszcze raz pozwól cieszyć się dzieckiem w nas,
I zapomnieć, że są puste miejsca przy stole.