Na zawsze razem ze swoim synkiem... Światełko pamięci (*)

Tumidajewicz

† * † * † * † ♥ † * † * † * †

......................)
....................(,)
..................([__])
..................([__])
..................((++))
_...............((____))
........... ((_,»*—**—*«,_))
...*”~~”*°•._~”*°••°*”~_.•*”~

♥ Światełko Pamięci ♥
† * † * † * † ♥ † * † * † * †
Zaschnięte łzy…
Myśli uśpione
Smutek ukryty na dnie…
Lecz płomyk Pamięci
Tlić się będzie na zawsze
Aż po czasu kres

† * † * † * † ♥ † * † * † * †

(*)
[_]
ojciec śp Krzysztofa Jarczyk

◕◕═════♣♣═════◕◕
Córka śp.Stefana Góral
synowa śp.Władysława
Kwiatkowskiego i bliska
Urszuli Urbaniak
◕◕═════♣♣═════◕◕
♥✿✿♥
☆ ŚWIATEŁKO* ☆
☆ PAMIĘCI * ☆

`````)
`````((
````) )
````/( ((
```((ღ)))
``/( ((ღ) )
``( (ღ) )) )
`( (( ((ღ) ))
`/( ((ღ) ))))
`( (( ( ((ღ)))
/(( (( ღ) ) )))
( (( ( ((ღ)) ) )
((( (( ღ) ) )) )
``▄╩IiI╩▄``
║█ .҈. ♥ ..҈. █║
║█ .҈. ♥ ..҈. █║
║█ .҈. ♥ ..҈. █║
║█ .҈. ♥ ..҈. █║
║█ .҈. ♥ ..҈. █║
║█ .҈. ♥ ..҈. █║
║█ .҈. ♥ ..҈. █║
◕◕═════♣♣═════◕◕
Dziękuję Ci Panie za radość i łzy
dziękuję za miłość, co w sercach się nadal tli.
Za przyjaźń, co wiąże ludzi na świecie....
◕◕═════♣♣═════◕◕

Wiara to potęga, która czyni cuda
lecz kto ich doświadcza? komu się to uda?
Czy Pan Bóg nas mierzy jakąś własną miarą?
co w życiu jest łaską a co będzie karą?

Jedni mają życie usłane różami
inni zaś stąpają po drodze z cierniami.
A gdzie jest normalne takie zwykłe życie -
ja ciągle go szukam
marzę o nim skrycie.

Mówią, kogo Pan Bóg kocha -temu krzyże daje
lecz na taki ciężar sił mi już nie staje.
Proszę Cię mój Panie nie chcę więcej krzyży
bo to mnie do Ciebie wcale nie przybliży.

I m większy ich ciężar
tym mniejsza ma wiara.
Ciągle jej ubywa
choć bardzo się staram.

Często mam wrażenie że żyje me ciało
a co z moją duszą?
Ty wiesz co się stało.
Ona uleciała do aniołów w niebie
i jednym pytaniem zadręcza wciąż Ciebie.

Dlaczego zabierasz właśnie moje dzieci?

Nie ma odpowiedzi
a czas dalej leci... leci...leci....(((*)))

Leopold Staff

Kochać i tracić, pragnąć i żałować,

Padać boleśnie i znowu się podnosić,

Krzyczeć tęsknocie "precz!" i błagać "prowadź!"

Oto jest życie: nic, a jakże dosyć...

Światełko za wczoraj i na dziś dla Ciebie Monisiu.