:........................)
.......................(,)
..........).........._'!/'_
.........(,).........(""""")
......._'!/'_.???????????
.......(""""")....... ....
???????????...........
ŚWIATEŁKO PAMIĘCI...

Tak blisko, a Ciebie nie ma...
Wszystkie marzenia rozwiał wiatr,
Gdzieś blisko nieba, blisko cienia
Odszedł wraz z Tobą cały mój świat...

_____¦¦~¦__
___¦¦~¦¦¦¦____¶¶¶¶¶¶¶¶¶
__¦¦~¦¦¦¦¦___¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶
_¦¦~¦¦¦¦¦~¦__¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶
¦¦~¦¦¦¦¦~¦¦__¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶
¦¦~¦¦¦¦¦~¦¦~_¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶
¦¦~¦¦¦¦¦~¦¦¦¦¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶
¦¦~¦¦¦¦¦~¦¦¦¦¶¶¶¶¶¶¶¶¶_¶¶¶
_¦¦~¦¦¦¦¦~¦¦¦¶¶¶¶¶____¶¶¶¶
_¦¦~¦¦¦¦¦~¦¦¦¶¶¶¶¶____¶¶¶
_¦~¦¦¦¦¦~¦¦¶¶¶¶¶¶¶¶___¶¶¶
__¦¦~¦¦¦¦¦~¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶
__¦¦~¦¦¦¦¦¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶
___¦¦~¦___¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶
___¦¦~___¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶
__¦¦~____¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶
__¦¦_____¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶
_¦__________¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶
¦~_____¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶
_____¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶

Cicho płynie deszcz po szybie,
Jeszcze ciszej płynie łza..

(**)
Wszystko się kończy, wszystko przeminie
I sen się przerwie - słodkie marzenie,
Lecz coś jest w duszy, co nigdy nie minie
I wciąż trwać będzie, a tym jest - wspomnienie. (**) (**)

"Jestem samotny,Ty jednak mnie nie opuszczasz.
Jestem bojazliwy,Ty jesteś dla mnie pomocą.
We mnie jest gorycz, w Tobie zaś cierpliwość.
We mnie panuje ciemność,w Tobie mój Boże światło.Ja sam nie znam Twoich dróg, Ty jednak znasz właściwą drogę dla mnie."

Niedzielne światełko mej pamięci Aniołki [***].

(**) (**) (**) (**) (**) (**)

A choć ich życia płomień zgasł,
To myśli o nich
Są przecież w nas.

(**) (**) (**) (**) (**) (**)

Jasne alejki migają mi w oczach.
Tak pełno ich jest, a tak mało mnie.
Gdybym tak mogła po wszystkich szybko przejść.
I na końcu którejś odszukać serce.
To serce, które bije dla mnie.
Serce, które kocha nieustannie.
Które marzy dniem i nocą.
Że kiedyś z wielką mocą.
Tu do Siebie przyciągnie mnie.
Lecz kiedyś znajdę tą właściwą ścieżkę.
I oddając sił swoich resztkę.
Pobiegnę przed siebie.
By móc być obok Ciebie.

Światełko mej pamięci [***].

Nie mówcie tym którzy stracili ukochanych, że „czas zagoi rany", nie mówcie,że „oni już nie cierpią", najlepiej nie mówcie nic... Czas, tych ran nie leczy. Pozostają, bo śmierć ukochanych jest też trochę śmiercią nas samych: coś w nas umiera... Żyjemy,ale nic nie jest tak jak było przedtem, już nie jesteśmy tacy sami...

ks. A. Boniecki.

Światełko mej pamięci(*)

-Mama Aniołka Mateuszka Gorczyńskiego-