Najjaśniejszy znicz na dziś...
I ten wiersz, ku pamięci...

"Na granitowych płytach
zapłonęły lampki pamięci
ich drgajace płomyki
cienką smugą światła
unoszą w niebo żal
tylko kolorowe chryzantemy
skazane na cmentarność
przypominają że oni
też lubili się śmiać"
(((((******)))))
Bliska Ś.P.Kamilka Tatarczucha

"...smutno mi Mirku
odszedłeś i nigdy nie wrócisz
być może nie Twoja to wina,
lecz świata, natury i ludzi...
być może kochałeś i cierpiałeś
dlatego odszedłeś tak skrycie...
musisz to wszystko zrozumieć
bo takie niestety jest życie..."

Smutno mi
Nie moge znalesc sobie miejsca
I do tego tesknie tak mocno ze nie potrafie tego nawet opisac :(
Chcialbym teraz byc blisko Ciebie moje szczescie i juz nigdy sie od Ciebienie oddalic nawet na krok!

Chcialam podziekowac bardzo za bliskość i zapalane swiatelka w tych szczegolnych dnaich dla mojego Jarunia,ja rownież bylam myslami przy zapalaniu zniczy z Wami.....Reniulek

DOBRY JEZU A NASZ PANIE
DAJ MU WIECZNE SPOCZYWANIE
WIECZNA ŚWIATŁOŚĆ NIECH MU ŚWIECI, GDZIE KRÓLUJĄ WSZYSCY ŚWIĘCI, GDZIE KRÓLUJĄ Z TOBĄ PANIE AŻ NA WIEKI WIEKÓW AMEN

ojciec śp Krzysztofa Jarczyk

Dzień jesienny tak cicho
Jak liść zżółkły opada;
Złoto ma z października
Smutek ma z listopada.

I w ten smutek złotawy,
I w ten płomyk zamglony
Przybrały się Zaduszki
Jak w przejrzyste welony.

Płoną świeczek szeregi,
Płoną świeczek tysiące,
Powiewają płomyki
Zamyślone i drżące.

Więc płomykiem jak dłonią,
Dłonią ciepłą i jasną,
Pozdrawiamy tych wszystkich,
Których życie już zgasło.

MODLITWA ZA CIEBIE I ŚWIATEŁKO PAMIĘCI
<*><*><*><*><*>

SZCZEGÓLNY DZIEŃ WIELKIEJ ZADUMY, TĘSKNOTY
MYŚLI Z WAMI
I MODLITWA SZCZEGÓLNA NA DZIŚ

______.۩
______۩۩
_____۩__۩
____۩____۩
___۩__۩۩__۩
____۩_۩۩_۩
______۩۩___
_ [| ◕◈◕◈◕ |]
_ [| ◕◈◕◈◕ |]
_ [| ◕◈◕◈◕ |]
_ [| ◕◈◕◈◕ |]
_ [| ◕◈◕◈◕ |]
_ [| ◕◈◕◈◕ |]


Pamiętam...(*)

......(,).........(""""")
......._'!/'_.ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ
.......("""""). W ZADUMIE
....ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ.I CISZY!
..............ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ

Mój dzień zadumy...

Czuję chłód listopada na plecach
lecz to smutek przeszywa mnie dreszczem
składam słowa w modlitwie nad grobem
wiatr odmówi ją liści szelestem.

Płomyk świecy, światełko dla bliskich
to wystarczy, potrzeba coś więcej?
jeszcze kwiat, żywy symbol pamięci
gorzkie łzy i chusteczka w mej ręce.

Biała brzoza pochyla się nisko
melancholią do snu Was kołysze
płacze ze mną cichutko i rzewnie
szum gałązek, blask ognia i cisza…

Czas milcząco zatrzymał wskazówki
ja wciąż stoję i godzin nie liczę
tylko w głowie się tłoczą wspomnienia
oprócz nich, nic nie widzę, nie słyszę…

W zamyśleniu dzień odszedł aleją
wieczór cieniem zadumy się ściele
mały lampion płonący na grobie
srebrną gwiazdą zaiskrzy na niebie.

Będą błyszczeć, nim noc nie spłowieje
a na ziemi ostatni znicz zgaśnie
w moim sercu będziecie wciąż żywi
póki ono snem wiecznym nie zaśnie..

()
[]