Są ludzie
koniecznie potrzebni
- bez których
radość
staje się goryczą
- bez których
słońce
ocieka czerwienią
śmiertelnej tęsknoty
- bez których
godziny
są jak ślepe ptaki
z gniazd wyrzucone
w nieskończoną ciemność
wlokące skrzydła
jak tragiczny ciężar
- są ludzie
po których
miejsca krzyczą...(*)(*)(*)
> ks. Wacław Buryła <

Pamiętam Mirku o Was i Waszych bliskich:((*)(*)(*)(*)(*)

♥✿✿♥
Bliska W. Kwiatkowskiego,Urszuli
Urbaniak i Ludomira Włodarskiego.

``````(
`````) )
`````( ((
````(*))))
```((((*) ))
``(((*) )))) )
``(( ((((*) )))
`( ( ( (*)))) ))
`(( (( (*) ))) )
`_▂IIIiiiIII▂_
`[[▄)(✬)(▄]]
`[[▄)(✬)(▄]]
`[[▄)(✬)(▄]]
`[[▄)(✬)(▄]]
`[[▄)(✬)(▄]] (¯`•♥•´¯)
___`•.,(¯`•♥•´¯) JAŚNIUTKIE
__(¯`•♥•´¯),.•´ ŚWIATEŁKO
___`•.,.• •♥• PAMIĘCI.

*¯*♥*¯*¯*♥*¯*¯*♥*¯*
\"Jesteśmy jedni dla drugich
pielgrzymami,którzy różnymi
drogami zdążają w trudzie
na to samo spotkanie.\"/Antoine de Saint/
*¯*♥*¯*¯*♥*¯*¯*♥*¯*

{***}

* NIEGASNĄCE ŚWIATEŁKO PAMIĘCI *

____((
____ ))
____/\',(
__ (,\"★\",)
____|♥|
__▓▓▓▓
__▓▓▓▓
__▓▓▓▓
__▓▓▓▓
__▓▓▓▓

PAMIĘTAM ڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ

światełko na dziś opiekuj się swymi bliskimi aniołku

Bóg nie obiecał słońca bez deszczu, radości bez smutku, pokoju bez bólu. Bóg obiecał siłę na każdy dzień.Światełko i modlitwa dla Ciebie.Śpij spokojnie....

Łzy...

Szczęścia, smutku, bezradności.

Niby te same, jednak tak różne.

Wszystkie w jednej kropli ujęte.

Tak bliskie, a jakie obce.

Nieme spływają po policzku chcąc coś powiedzieć.

Płacz.

Cichutki, milczący, ((````
:((`````
:((```````
:((```````(
:((```````))
:((``````(+)
:((`````(((+))
:((`````((+))))
:((````[_____]
:((````OOOOO

Zapach ognia wiatr rozsyła.
Smutne łzy w oku przysyła. Stoję na cmentarzu.
Kobieta siedzi. Przed nagrobkiem zmarłego.
Kto wie, czy to syn,
czy to miejsce pochówku jej ukochanego.
Siedzi samotna z oczami zaszklonymi.
Upamiętniając czasy, wspomnieniami tak pięknymi.
Pośród tłumów, którzy nie baczą na nią.
Idą dalej grobów szukając.
Zapala znicz, na ławkę siada.
Wzrok wpatrzony w grób, łza jej z policzka spada.
Widać, nie umie się pogodzić z losem.
Jak śmierć przyszła i zabrała jej bliskiego jednym ciosem.
Widać, ze swoim zmarłym rozmawia.
Widać kwiaty na nagrobku co chwilę przestawia.
Siedzi samiutka skulona, malutka.
Obok niej siateczki ze zniczami.
Stoi i wypatruje człowieka swymi oczami.
Wie, że już go nigdy tutaj nie zobaczy.
Siedzi na ławeczce pogrążona w rozpaczy.
Gdy wszyscy gonią, jej w miejscu stanął czas.
Każdy kiedyś umrze, każdy z nas.
Pozostanie nadzieja. Być może, gdzieś tam
zobaczymy się znowu za parę lat....


*ŚWIATEŁKO*PAMIĘCI*

♥*smutny wokół krajobraz
bez Ciebie,,, ♥*