Miłoszek Matuszczyk (2007–2007) – Nekrolog | FUNER ®

Rodzice Aniołka Emilka

15 lat temu

Słoneczny promyczek dla Ciebie Miłoszku :-)

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Ela ciocia Filipka M

15 lat temu

Czas mija jak godzina , nie wraca to co było . Miło jest wspominać to co się razem przeżyło...

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Ola - Mama trójki Aniołków

15 lat temu

Pamiętam...

[*][*][*][*][*][*][*][*][*]...

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

mama śp.Weroniki Z.

15 lat temu

"Czy rozpoznasz mnie, gdy spotkamy się w Niebie?
Czy uścisnę Cię, gdy spotkamy się w Niebie?..."

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Ciocia

15 lat temu

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Rodzice Kamila Sowińskiego

15 lat temu

Pamiętamy codziennie i zapalamy światełko do nieba dla Ciebie Aniołku, wiesz, że dla Ciebie!

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

MAJA CIOCIA FILIPKA M

15 lat temu

Aniołku odpoczywaj a pamięć o Tobie zawsze będzie żywa...

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

MAMA ANIOŁKA JULII DULAK

15 lat temu

I choćby pogasły
wszystkie światła ...
nie pozwól
zasnąć nadziei ...
bo gdzieś na dnie
tej ciemności
jest płomień ...
którego
nie zgasi
żaden wiatr ...

........................)
.......................(,)
..........).........._'!/'_
.........(,).........(""""")
......._'!/'_.???????????
.......(""""").......
....???????????...........
ŚWIATEŁKO PAMIĘCI

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Zabezpieczenie AntySPAM w trosce o jakość treści:
Proszę podać wynik:* 1 dodać 1 dodać 2 =

mama Kubusia Piekarskiego

15 lat temu

Światło nadziei...
Kto dziś tu przyjdzie, łzę uroni
Zaduma się i znicz zapali,
Tęsknota w sercu znów się schroni,
Bo cierpią ci, co tu zostali.
Tak trudno czuć jest pod palcami
Kamienną płytę, jej szorstki chłód,
Tak wielu nie ma dzisiaj z nami,
Tu ich przygniata ten zimny grób.
I tylko Anioł na mogile,
Czuwa i strzeże, bo Bóg tak chciał,
Każdy przystanie tu na chwilę,
Przy grobie w smutku będzie trwał.
Kiedy odwiedzi matka syna
Niejedna łza mogiłę zrosi,
Wciąż białą różę będzie trzymać,
O ukojenie bólu prosić.
Już bajki nigdy nie opowie,
Do snu już tez nie ukołysze,
Zamyśli tylko się przy grobie,
I wsłucha w tę cmentarną ciszę.
Światło nadziei, które płonie
Ukoić może to rozstanie,
I wciąż splecione w bólu dłonie
,znów będą czekać na spotkanie…
/Tamiss/