Twój dom,tam w Niebie
pod okiem Pana
jest naszą drogą
do Ciebie
duszyczko kochana

droga czasem kręta
pokryta kamieniami
serce zryte bólem
tęsknotą i łzami

przebędziemy drogę
choć tak bardzo zawiła
by nasza tęsknota
wreszcie się skończyła ♥*]``````))
*]`````(?))
*]````(((?))
*]````((?))))
*]``\\\\=====//
*]```\\\\__.__//
*Smutne oczy smutne serce Samotność... pustka,***********
****`ŚWIATEŁKO
*********`PAMIĘCI

Twój dom,tam w Niebie
pod okiem Pana
jest naszą drogą
do Ciebie
duszyczko kochana

droga czasem kręta
pokryta kamieniami
serce zryte bólem
tęsknotą i łzami

przebędziemy drogę
choć tak bardzo zawiła
by nasza tęsknota
wreszcie się skończyła ♥*]``````))
*]`````(?))
*]````(((?))
*]````((?))))
*]``\\\\=====//
*]```\\\\__.__//
*Smutne oczy smutne serce Samotność... pustka,***********
****`ŚWIATEŁKO
*********`PAMIĘCI

*************************************************************************
Ty,Panie tyle czasu masz,mieszkanie w chmurach i błękicie...
A ja na głowie mnóstwo spraw i na to wszystko jedno życie...
A skoro wszystko lepiej wiesz,
Bo patrzysz na nas z lotu ptaka,
To powiedz czemu tak mi jest,
że czasem tylko usiąść i płakać.
Ja się nie skarżę na swój los,potulna jestem jak baranek,
I tylko mam nadzieję,że...
...że chyba wiesz co robisz Panie
*************************************************************************

-----..../(*
-----...(,,\\\").
-----__,||,__
-----█████
-----█████
-----█████
-----█████
-----█████
......Światełko
.......Pamięci…(*)

ciocia Daniela

(*)(*)(*)

tata śp Krzysztofa Jarczyk

Tumidajewicz

____________♥_____________
•♥• ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯•♥•
Życie nasze jak pociąg się toczy ,
gdy się rodzisz to wsiadasz do niego.
I ten pociąg przez życie Cię wiezie
aż do końca – przystanku Twojego.

Nikt z nas nie zna czasu podróży .
Pociąg jedzie, wciąż nowe perony ,
ciągle nowi ludzie wsiadają .
Pociąg w rożne rozwozi ich strony.

Jedni dłużej są w Twoim przedziale.
Inni tylko na chwilkę wsiadają .
Są też tacy co zajrzą i znikną
i nic innym w podróży nie dają.

Każdy ślad swój jakiś zostawi .
Mały uśmiech, rąk dotyk, kwiat róży.
To w pamięci swojej zachowasz
Już do końca życiowej podróży.

Najsmutniejsze są chwile w podróży,
gdy wysiądą Ci, których Ty kochasz.
Po nich zawsze pustka zostaje ,
cicho w kącie przedziału zaszlochasz.

I już smutek zostanie do końca .
I tęsknota co pali Cię skrycie ,
bo już bez tych co byli najbliżsi
musisz dalej pojechać przez życie.

Lecz gdy w końcu do celu dojedziesz,
na końcowym wysiądziesz peronie ,
to pamiętaj, że oni tam będą ,
znowu odnajdziesz kochane ich dłonie…
____________♥_____________
•♥• ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯•♥•

Jaśniutki promyczek dla Ciebie Kruszynko....❀ڿڰۣڿ❀ڿڰۣڿ❀
PS.
Dziękuje z całego serca, Wam Wszystkim Kochani za zapalone światełka i piękne wpisy dla mojej kochanej córeczki Katrin. Za pamięc każdego dnia podczas mojej nieobecnosci. To takie miłe i podpierające na duchu, ta świadomość że są ludzie bliscy twemu sercu i bolesci. Bo my tworzymy chyba wspólnie „Wielka Rodzinę“ połączona tym samym; strata najbliższych... Serdecznie pozdrawiam,Ricarda.

Powiedz mi dlaczego tak już jest Wszystko to co piękne ma swój kres Jak zatrzymac mój szcześliwy los gdy odchodzi tak kochany Ktoś.... pozegnanie, pozegnanie, rozpacz, łzy pozegnanie... umierają moje sny... pozegnanie,gorycz słów... pozegnanie i samotność przy mnie znów W jednej chwili świat zawalił się Ból i pustka dogoniły mnie``````````(
`````````) (
````````( † )
````````( † )
````````_,|,_
`````(\\\"\\\"\\\"\\\"\\\"\\\"\\\"\\\"\\\"\\\"\\\"\\\"\\\"\\\")
ŚWIATEŁKO PAMIĘCI [\\\']