W mej pamięci....i modlitwie....[\'][\'][\']

Łza po łzie Spływa po policzku Powoli, pomału Aż nagle spada w przepaść Otoczona szarością świata .....۩ ๑ ۩ ๑ ۩ ๑ ۩ ๑ ۩ ๑ ۩ ๑ ۩ ๑ ۩

[]```
[]`````((
[]`````))
[]````(+)
[]```(((+))
[]```((+))))
[]``[_____]
[]``@@@@`

Nie śmierć rozdziela ludzi,
lecz brak miłości.
`………… Jim Morrison

۩ ๑ ۩ ๑ ۩ ๑ ۩ ๑ ۩ ๑ ۩ ๑ ۩ ๑ ۩

ŚWIATEŁKO PAMIĘCI WRAZ Z MODLITWĄ

Bez Was teraz nic nie cieszy,jest bo jest, życie toczy się dalej, tak nieubłaganie leci czas,a zarazem jakby stanął w miejscu .Światełko i modlitwa zostawiamy......

Światełko na dobranoc Miłoszku,
śpij spokojnie

(*)(*)(*)

s.Izy Gliwińskiej

DOBRANOC MIŁOSZKU*

Dlaczego życie jest takie ciężkie,
trudne i pełne goryczy?
Dlaczego losy okrutne
nie dają kropli słodyczy?
Dlaczego jeśli się kocha,
to trzeba żegnać kochanych?
A serce choć z bólu pęka
nie może być dla wybranych

..........)
.........(,)
......._\'\\!/\'_
.......(\"\"\"\"\")

ŚWIATEŁKO PAMIĘCI

Tumidajewicz

*♥´¨)
¸.-´¸.-♥´¨) ¸.-♥¨)
(¸.-´ (¸.-` ♥♥´¨) ♥.-´¯`-.- ♥
Po twarzy płynie, tak powoli,
Jak strumyk, mija
każdy dołek na policzku.
To ona pokazuje,jak bardzo boli...
Taka mała - niewidoczna czasem.
A tyle zawiera cierpienia.
Jej błysk łączony z atłasem.
Nie zatrzymuj jej, niech płynie...
Do miejsca,... gdzie
kończy się ból i żal....
Na podłodze zostawi swoje imię.

Taka Mała - jedna zwykła Łza...
*♥´¨)
¸.-´¸.-♥´¨) ¸.-♥¨)
(¸.-´ (¸.-` ♥♥´¨) ♥.-´¯`-.- ♥

((*))((*))((*))

♥✿✿♥
Bliska W. Kwiatkowskiego,Urszuli
Urbaniak i Ludomira Włodarskiego.
☆.*¯*. ☆ .*¯*. ☆ .*¯*. ☆ .*¯*.☆


``````(
`````) )
`````( ((
````(*))))
```((((*) ))
``(((*) )))) )
``(( ((((*) )))
`( ( ( (*)))) ))
`(( (( (*) ))) )
`_▂IIIiiiIII▂_
`[[▄)(✬)(▄]]
`[[▄)(✬)(▄]] MIŁOSZKU
`[[▄)(✬)(▄]]
`[[▄)(✬)(▄]]
`[[▄)(✬)(▄]] (¯`•♥•´¯)
___`•.,(¯`•♥•´¯) JAŚNIUTKIE
__(¯`•♥•´¯),.•´ ŚWIATEŁKO
___`•.,.• •♥• PAMIĘCI.

☆.*¯*. ☆ .*¯*. ☆ .*¯*. ☆ .*¯*.☆
♥ TY PRZECIEŻ GDZIEŚ BYĆ MUSISZ
♥ MUSISZ GDZIEŚ BYĆ...
♥ GDZIEŚ DALEKO SIĘ TERAZ UŚMIECHASZ
♥ A MOŻE TU...BLISKO...ANIOŁKU.....
☆.*¯*. ☆ .*¯*. ☆ .*¯*. ☆ .*¯*.☆

„Jak nie kochać jesieni, smutnej, zatroskanej,
Pełnej tęsknoty za tym, co już nie powróci.
Chryzantemy pobieli, dla tych, których nie ma.
Szronem łąki maluje, ukoi, zasmuci.

Jak nie kochać jesieni, siostry listopada,
Tego, co królowanie blaskiem świec rozpocznie.
I w swoim majestacie uczy nas pokory.
Bez słowa na cmentarze wzywa nas corocznie.”



Już niedługo…
z białą chryzantemą i zniczem znów schylimy w pokorze głowy…
Pamiętam…