Tylko jedna chwila,
jedna sekunda,
by wszystko się zmieniło...
Odszedłeś ... tak szybko i bez pożegnania...
Bóg wezwał Cię do siebie,
nikt nie wie dlaczego...
Tylko płomień nadziei się tli, że
znalazłeś szczęście i spokój
w innym, lepszym świecie...

My zostaliśmy jeszcze TUTAJ...by

Ocalić Cię od zapomnienia...

MIKOŁAJ...

.........)
.........( ¦ )
......._ `|'_
.......( """" )
.......)/(/( |światełko pamięci
.......() )()||
.......| () ||
.......|....||
.......|.....()
.......|.....|
.......|.....|
.......[|[¤]|]
<*><*><*><*><*><*><*><*>

POKÓJ CI WIECZNY
W CICHEJ KRAINIE,
GDZIE BÓL NIE SIĘGA

[*][*][*][*][*][*][*][*][*][*][*][*]

NIEDZIELNE ŚWIATEŁKO PAMIĘCI , ŚLĘ
PROSTO DO NIEBA ***

[*][*][*][*][*][*][*][*][*][*][*][*]

.♥.♥...(,) ...♥
♥...♥.[__]..♥
.♥.♥..[__]...♥ ŚWIATEŁKO ♥
..♥....[__] .♥.♥ .PAMIĘCI ♥.♥
......(____)
((_,»*¯**¯*«,_)) ((_,»*¯**¯*«,_))
♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥ ~♥ ~ ♥ ~ ♥
NIECH ZAWSZE PŁONIE**********
A DOBRY BÓG, NIECH ZA RĘKĘ CIĘ PROWADZI

Została blizna po Tobie i drzazga w oku, która łzawi ziarenko piasku w sercu co przy każdym skurczu krwawi Jakaś tęsknota w mgle rozmyta wspomnienia róża wciąż rozkwita a twarz, ruch, głos powoli się wymyka... podobno... świat się nie kończy na końcu tęczy spotkamy się z przeznaczeniem naszych dusz ulotnych jak słowa od których się uwolnić [*]ŚWIATEŁKO PAMIĘCI.... ((.....................) ((....................(,) ((...................[__] ((...................[__] ((...................[__] ((..................(____) ((_,»*¯**¯*«,_)) ((_,»*¯**¯*«,_)) ............((_,»*¯*« »*¯*«,_))..•° ….PRZYTULAM TWOICH BLISKICH I POZDRAWIAM .•* ...

Rana na ciele zawsze się
zagoi.
Rana na dusz zawsze
będzie krwawić...

........(
.......(()
.......)()
........)(
....[@@@]
....[@@@]
....[@@@]
....[@@@]

„Jak cicho, jak spokojnie, jakby... nic nie było...
tak jakby nigdy nie istniało... nigdy przedtem.
I nie śmie wyjść ze swej kryjówki co się skryło,
nie ośmieli się jej skaleczyć nawet szeptem...

Zamarły wszystkie liście na uśpionych drzewach,
a kwiaty swe wdzięki wstydliwie pochowały...
Nieme ptaki schowane w nieruchomych krzewach
rozpocząć porannej piosenki zapomniały.

Jak cicho, jak spokojnie, jakie czyste niebo...
nawet jednej niewinnej chmurki nie naliczę.
Czy to być tak może, że nie słychać niczego?”


I tylko tęsknota kaleczy co dzień nasze serca...Mikołajku
(*)

Twoją mamusię pozdrawiam i mocno przytulam...