Śmierć to nie koniec

To czas pożegnania,
To czas rozstania,
Gwiazdy gasną na niebie,
Wokół wiele smutku i żalu...


Zaśnij słodkim snem,
Już nie będzie bolało...
Zaśnij i obudź się,
A zobaczysz mnie...


To ja Twój Anioł,
Twoja radość i smutek,
Będę obok Ciebie,
Będę Twoim towarzyszem...


Nie bój się, śmierć to nie koniec...
Nie bój się, to tylko sen,
Kiedy obudzisz się,
Obejmę Cię swoim ramieniem...

Michałku światełka pamięci do samego nieba

ŚWIATEŁKO PAMIĘCI DLA CIEBIE ANIOŁECZKU !!!!!!!

ŚWIATEŁKO MOJEJ PAMIĘCI
POSYŁAM DO NIEBA ((**))

Światełko pamięci dla Aniołka ((*X*))

śiatełko pamięci dla ciebie Michałku...

światełka pamięci

()()()
[][][]

Jedna chwila wystarczy
Żeby życie runęło
Aby wszystko co mamy
W nicość odpłynęło
Zgubiło się w jednej chwili
Odeszło do przeszłości...
A co mamy zrobić
Jeśli to było nasz ziarno miłości
Jeśli serce patrzy naszymi oczyma
Wspomnienie jeszcze żywe w swej pamięci trzyma
Ciepłe bo wczorajsze
A może z przed godziny
Z przed chwili jeszcze gorące
Usta w niemym błaganiu
Zastygłe , drżące
Twarz łzami zalana
Jedna chwila nieokiełznana
Przeszywa nasze życie na wylot
Na strzępy je rozrywa
Zostaje przy nas chwilę
Pózniej poganiana następną odchodzi
Zostawiając nas samych...
Bez nadziei w duszy
Jedna krótka chwila
Najtwardsze mury kruszy

W pamiętaniu, we wspomnieniu,
w rozmyślaniu, w rozmodleniu
W każdej chwili i w oddechu,
W tańcu, w biegu i w uśmiechu
We łzach wszystkich, w kwiatach,
w tęczy i w tęsknocie, która męczy
wszędzie jesteś, w każdym drgnieniu
We mnie całej, w moim śnieniu
Jesteś zawsze, zawsze będziesz
moja miłość z Tobą wszędzie...

ma to już za sobą
ten
który zatrzasnął ziemię
ponad sobą
jak właz

wie lepiej od ciebie
o tej czerni lepkiej
wypełniającej oczy uszy ręce
okradzione z dotyku

Michałku jaśniuteńkie światełko do samego nieba

Śpieszmy się kochac ludzi tak szybko odchodzą
zostaną po nich buty i telefon głuchy
tylko co nieważne jak krowa się wlecze
najważniejsze tak prędkie że nagle się staje
potem cisza normalna więc całkiem nieznośna
jak czystość urodzona najprościej z rozpaczy
kiedy myślimy o kimś zostaje bez niego

Nie bądź pewny że czas masz bo pewność niepewna
zabiera nam wrażliwość tak jak każde szczęście
przychodzi jednocześnie jak patos i humor
jak dwie namiętności wciąż słabsze od jednej
tak szybko stąd odchodzą jak drozd milkną w lipcu
jak dźwięk trochę niezgrabny lub jak suchy ukłon
żeby widzieć naprawdę zamykają oczy
chociaż większym ryzykiem rodzić się niż umrzeć
kochamy wciąż za mało i stale za późno

Nie pisz o tym zbyt często lecz pisz raz na zawsze
a będziesz tak jak delfin łagodny i mocny

Śpieszmy się kochac ludzi tak szybko odchodzą
i ci co nie odchodzą nie zawsze powrócą
i nigdy nie wiadomo mówiąc o miłości
czy pierwsza jest ostatnią czy ostatnia pierwszą