Michał Wojtkowski (1977–2008) – Nekrolog | FUNER ®

Hania z rodziną

17 lat temu

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

JaAnonim

17 lat temu

W naszych sercach i pamięci będziesz żyć wiecznie - spoczywaj w pokoju

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Aldona Kwiatek

17 lat temu

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Monika Młotkowska

17 lat temu

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Anonim

17 lat temu

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Gosia, Marcin i Paulinka

17 lat temu

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Magda Pruszyńska

17 lat temu

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Kochająca żona Sylwia

17 lat temu

"Niebieska piosenka"
Kto wstawi się za nami
u Pana, co drogami
krętymi każe iść?
Kto nas usprawiedliwi,
gdy Pan się będzie dziwił,
że to już właśnie my?
Ja wstawię się za tobą
i z podniesioną głową
dziękował będę, że
Pan dał mi właśnie ciebie
w radości i w potrzebie,
na lepsze i na złe.

A ty choć powiedz słowo,
że zawsze byłem z tobą,
bo chciałem tak i już.
I razem chleb jedliśmy
i równym krokiem szliśmy
wśród wichrów, pośród burz.

Ty wciąż mnie ratowałaś,
za rękę mnie trzymałaś,
gdy z drogi chciałem zejść.
A ja - otuchy krople,
gdy oczy miałaś mokre,
nie raz musiałem nieść.
I tak będziemy stali,
aż w tej niebieskiej sali
do walca zaczną grać.
Ja wtedy z pierwszym taktem
poproszę cię i raptem -

zaczniemy wirować,
wolniutko walcować,
i kręcąc się kręcić,
na palcach, na pięcie,
troszeczkę bezmyślnie,
jak wiosną przebiśnieg.
Ty nieco szalona,
cóż, żona, to żona,

i w mojej twa ręka,
niebieska piosenka
za serca nas chwyta,
niebieska muzyka.