"Kiedy umrę kochanie,
gdy się ze słońcem rozstanę
i będę długim przedmiotem smutnym.
Czy mnie wtedy przygarniesz?
Ramionami ogarniesz?
Naprawisz, co popsuł los okrutny?
Często myślę o tobie,
często piszę do ciebie,
głupie listy - w nich miłość,
głupie listy - w nich uśmiech.
Potem w piecu je chowam,
płomień skacze po słowach
nim spokojnie w popiele nie uśnie.
Patrząc w płomień kochanie
myślę - co też się stanie
z moim sercem miłości głodnym?
A Ty nie pozwól przecież
żebym umarła w świecie,
który ciemny jest, który ciemny jest i chłodny.

Kiedy umrę kochanie,
gdy się ze słońcem rozstanę
i będę długim przedmiotem smutnym.
Czy mnie wtedy przygarniesz?
Ramionami ogarniesz?
Naprawisz, co popsuł los okrutny?"

Kochanemu Michałowi

Dobry Panie co przydzielasz Duszom ziemski czas
Nie pozwalaj nam zapomnieć skąd przysyłasz nas
Kiedy wraca ktoś do Ciebie, miast dziękować Ci
W duszy mamy gorycz żalu, z oczu płyną łzy.

Dobry Panie pytam krzycząc aż po Nieba kres
- Powiedz jak Tam teraz w górze JEMU jest ?
Chociaż jedną daj odpowiedź na pytania me
I przypomnij mi skąd jestem w jednym krótkim śnie
Słońce, kwiaty, wiatr coś szepczą - ukojenie dają
- Przecież ludzie nie odchodzą - ONI POWRACAJĄ.

Łzy w Niebiosach
Czy rozpoznasz mnie, gdy spotkamy się w niebie?
Czy uścisnę Cię, gdy spotkamy się w niebie?
Tak mocno chcę odmienić się bym mógł iść
Iść tam, gdzie Ty
Hen do Niebios
Czy przywołasz mnie, gdy spotkamy się w niebie?
Czy przytulę Cię, gdy spotkamy się w niebie?
A drogi kres nieznany jest
Jak mam żyć, gdy Ty masz być
Hen w Niebiosach
Czas złamać Cię chce
Czas kolana Twe gnie
Czas serce Ci rwie
Musisz pośpieszyć się
Gdy trafię sam do raju bram
Żadnych łez nie będzie już tam
Łez w Niebiosach
Czy rozpoznasz mnie, gdy spotkamy się w niebie?
Czy zatrzymasz mnie, gdy spotkamy się w niebie?
Tak mocno chcę odmienić się bym mógł iść
Iść tam gdzie Ty
Hen do Niebios..

Kochanemu Mężowi

„(...) Łzy Twoich Najbliższych jak paciorki różańca,
W bolesnej tajemnicy,
Pomału kapią bez końca:
Nikt już ich dzisiaj nie zliczy...

I widział Bóg Jego zmęczenie
Więc gdy „lekarstwa” z nikąd nie było już
Objął Go swoim ramieniem
I szepnął "Zostań tu"
Więc trzymaj Go Panie w ramionach Swych
Obdarzaj go Łaską Swą
Wynagrodź Jego cierpienie i przygarnij Duszę Tą.