ღ♥ღ๑۩.۩๑ ♥♥ ๑۩.۩๑ ღ♥ღ
Wieczorem cisza okrywa świat
Gwiazdy świecą na niebie
A Twoi najbliźsi w pamięci
I w sercu mają Ciebie...
I choćby pogasły wszystkie światła...
Nie pozwól zasnąć nadziei...
Bo gdzieś na dnie tej ciemności
Jest płomień,którego nie zgasi
Żaden wiatr...

♥♥ Pamiętam ♥♥
๑۩.۩๑ _ღ_ღ__ღ__ღ__ ๑۩.۩๑
«♥»(*)«♥»(*)«♥»(*)«♥»

Kiedy jesteś tak daleko,
a ja tak bardzo tęsknie...
Patrzę na niebo
i od razu jest mi lepiej,
bo... jesteś całym moim wszechświatem.

☸ڿڰۣ—☸ڿڰۣ—☸ڿڰۣ—☸☸ڿڰۣ

Już wróciłam, ale choć mnie nie było, stale o Tobie myślałam i się za Ciebie modliłam...

(*)
(*)
(*)
(*)
(*)

☸ڿڰۣ—☸ڿڰۣ—☸ڿڰۣ—☸☸ڿڰۣ

__________ ¶
__________¶¶
_________¶¶¶¶
________¶¶__¶¶
_______¶¶____¶¶
________¶¶__¶¶
_________¶¶¶¶
__________¶¶
_______¶¶¶¶¶¶¶¶
__¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶
_¶¶¶¶¶¶¶¶¶__¶¶¶¶¶¶¶¶¶
¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶__¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶
_¶¶¶¶¶¶________¶¶¶¶¶¶
__¶¶¶¶¶¶¶¶__¶¶¶¶¶¶¶¶
___¶¶¶¶¶¶¶__¶¶¶¶¶¶¶
_____¶¶¶¶¶__¶¶¶¶¶
______¶¶¶¶__¶¶¶¶
_______¶¶¶¶¶¶¶¶
___¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶

Pod powieką
smutek ukryty,
piecze....
gniew nie pozwala
wydrzeć się łzom
i ulżyć sercu,
jak to trudno....
żyć bez Ciebie.....


mama i babcia moich dwóch aniołeczków....

NA PROGU ŻYCIA
LOS NIEUBŁAGANY
ZABRAŁ CIEBIE
W KWIECIE TWYCH SIŁ
((((****)))) ((((****))))

__________ ¶
__________¶¶
_________¶¶¶¶
________¶¶__¶¶
_______¶¶____¶¶
________¶¶__¶¶
_________¶¶¶¶
__________¶¶
_______¶¶¶¶¶¶¶¶
__¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶
_¶¶¶¶¶¶¶¶¶__¶¶¶¶¶¶¶¶¶
¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶__¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶
_¶¶¶¶¶¶________¶¶¶¶¶¶
__¶¶¶¶¶¶¶¶__¶¶¶¶¶¶¶¶
___¶¶¶¶¶¶¶__¶¶¶¶¶¶¶
_____¶¶¶¶¶__¶¶¶¶¶
______¶¶¶¶__¶¶¶¶
_______¶¶¶¶¶¶¶¶
___¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶

Pod powieką
smutek ukryty,
piecze....
gniew nie pozwala
wydrzeć się łzom
i ulżyć sercu,
jak to trudno....
żyć bez Ciebie.....

Zniczem niegasnącym się pali żal i pamięć Tych,którzy pozostali.---------------------(l)
--------------------((l))
-------------------(((l)))
------------------((((l))))
-------------------(((l)))
--------------------((l))
-----------------@@@@@
-----------------@@@@@
-----------------@@@@@
-----------------@@@@@
-----------------@@@@@
-----------------@@@@@
-----------------@@@@@

Zamknięte oczy, uśmiech na twarzy
Tak jakby właśnie się rozmarzył
A On już odszedł, już daleko
Tam gdzie się tęcza styka z rzeką
A On już w domu, już u Pana
Radośnie śpiewa każdego rana
A On już sobie z Panem wędruje
nic go nie boli, nie popłakuje
Już jest szczęśliwy, już jest radosny
Jak promień, szelest, jak oddech wiosny.

Wiersz autorstwa Haliny Surmacz

Najdłuższe rozstanie, po którym się żyje jakby serce pękło i nic się nie stało.

— Jan Twardowski

((*))*((*))*((*))