Zawsze jedną drogą chcieliśmy iść
Ale nie udało się
Życie nam pokazało, co jest dobre a co złe
Miałeś wyjść tylko na chwilę, nawet nie zamknąłeś drzwi
Nie pożegnałeś się z rodziną, przecież miałeś zaraz przyjść

Wszystko tu na Ciebie czeka, ciepłe łóżko..........DOM
Ale Ty już patrzysz z daleka, jesteś tak daleko stąd
Ciągle patrzę w niebo zdziwiony, bardzo chcę odnaleźć Cię
Tyle spraw niedokończonych, nasze życie jakby w śnie

Twojej pamięci Michale

           
    
                    ▒▒▒▌    থৣৡৣথ♥ 
                     ▒▒▌     ▒▒▒▒▌
                     ░░▌▒▌ ░░▌
                     ▒▒▌▒▌ ▒▒▌
                    ▒▒▒▒▒▒▒▒▒▌IECZNE
                         ODPOCZYWANIE
                    ⊰✿
                           ˜”*•ڰۣڿ♥ڰۣڿ•°*”˜
                    ◕◕═════♣♣═════◕◕
                    
                   Utulone Snem Wieczystym
              Spoczywają tu w ciszy Kochane Serca
             z serc naszych zrozpaczonych wyrwane
               W których na zawsze ból zostanie  
                             
                 Z pamięcią ze wspomnieniem
                         ˜”*•ڰۣڿ♥ڰۣڿ•°*”˜
                  ◕◕═════♣♣═════◕◕
                          Katarzyna        
              
           

◕ڿڰۣ◕ڿڰۣ◕ڿڰۣڿ◕ڰۣ◕ڿڰۣ◕ڿڰۣ
…..NAJJAŚNIEJSZE
…....ŚWIATEŁKO
◕ڿڰۣ◕ڿڰۣ◕ڿڰۣڿ◕ڰۣ◕ڿڰۣ◕ڿڰۣ
``````(
`````))
`````( (
`````) )\\
````( ( ,))\\
````(( ,)) )
`````[iiii]
```[`▄█▄`]
```[(((░)))]
```[`▄█▄`]
```[(((░)))]
```[`▄█▄`]
((((((((░))))))))
◕ڿڰۣ◕ڿڰۣ◕ڿڰۣڿ◕ڰۣ◕ڿڰۣ◕ڿڰۣ
„ ...Tym co pozostają tutaj z garbem bólu,
Jedyną pociechą jest cisza i pamięć...
Oszczędźmy im cierni pytań i rad,
Bo oni są mrokiem okryci w środku dnia,
i wciąż wpatrzeni w bliznę ziemi nad grobem... „

Małgorzata Tuora
◕ڿڰۣ◕ڿڰۣ◕ڿڰۣڿ◕ڰۣ◕ڿڰۣ◕ڿڰۣ

Pamiętam....Światełko na dobranoc w pierwszy dzień grudnia [*][*]

*~*~*~*~Światełko
~*~*~*~*~*~*~*~pamięci.

ZAPALAM JAŚNIUTKIE ŚWIATEŁKO MEJ PAMIĘCI, NIECH NIGDY NIE GAŚNIE ((*)).

*◄►*◄►*◄►*◄►*◄►*
ŚWIATEŁKO PAMIECI ((*)).

*◄►*◄►*◄►*◄►*◄►*

*◄►*◄►*◄►*◄►*◄►*
ŚWIATEŁKO PAMIECI ((*)).

*◄►*◄►*◄►*◄►*◄►*

\"Jeśli ktoś, ko­go kochasz umiera i to nies­podziewa­nie,
nie od­czu­wasz stra­ty na­tychmiast.
Tra­cisz te­go ko­goś ka­wałek po ka­wałku przez długi czas
- w miarę jak przes­ta­je do niego przychodzić poczta,
jak wiet­rze­je za­pach je­go per­fum na po­duszce
oraz ub­rań w szuf­ladzie i sza­fie.
Stop­niowo gro­madzisz frag­menty, które odeszły
właśnie wte­dy nad­chodzi ten dzień - ten dzień,
gdy bra­kuje ci szczególnie jed­nej kon­kret­nej cząstki
i przytłacza cię uczu­cie, że ta oso­ba odeszła na zaw­sze...

i wtedy już wiesz, że w Twoim sercu zamieszkała wieczna zima\"