Człowiek umiera... Znowu za szybko!
Człowiek umiera... Razem z nim wszystko..
Tylko wspomnienia po nim zostają,
Które wciąż mgliste z czasem się stają,
Których tak wiele, jednak za mało...
Znowu za szybko wszystko się stało!
Czasu nie było na pożegnanie...
Teraz zostało tylko płakanie.
Teraz ten smutek w garści Cię trzyma,
Trzyma za szyje, dusić zaczyna...
Póki ktoś żyje, to go kochamy,
Lecz to po śmierci go doceniamy.
wtedy widzimy jaki był cenny,
Wtedy ogarnia smutek brzemienny,
Wtedy to rozpacz, wtedy tęsknota,
Jakże naiwna życia prostota.....
Wtedy wyrzuty nami władają,
Wtedy uczucia hołdy składają...
Wtedy za późno na przeprosiny,
Jedno, co możemy - wciąż się modlimy...[*]

...(......-:¦:-....-:¦:-....
_(,)_.........(.....-:¦:-....
(____)....._(,)_..........(
.............(____)......_(,)_
.-:¦:-.)......._(,)_.....(____)
...._(,)_....(____)......-:¦:-
...(____)...._(,)_..-:¦:-.)
...............(____)...._(,)_
.....-:¦:-.................(____)
ZAPALAM ŚWIATEŁKO
NA ZNAK MOJEJ NIEUSTAJĄCEJ PAMIĘCI.

Jeden krok do przodu przybliży cię do przyszłości,
lecz jeden krok w tył nie cofnie tego, co już było.

..........((
..........)
.........( ♥ )
......._ `|'_
.......( """" )
.......)/(/( |
.......() )()||
.......| () ||
.......|....||
.......|.....()
.......|.....|
.......|.....|
.......[|[¤]|]
<*><*><*><*><*><*><*><*>
Jedyne co nam pozostaje,
to tylko piastować pamięć po Tych, którzy od nas odeszli.

Już północ - cień ponury pół świata okrywa,
A jeszcze serce zmysłom spoczynku nie daje,
Myśl za minionym szczęściem gonić nie przestaje,
Westchnienie po westchnieniu z piersi się wyrywa.

A choć znużone ciało we śnie odpoczywa,
To myśl znów ulatuje w snów i marzeń kraje,
Goni za marą, której szczęściu niedostaje,
A dusza przez sen nawet drugiej duszy wzywa.

Jest kwiat, co się otwiera pośród nocy cienia
I spogląda na księżyc, i miłe tchnie wonie,
Aż póki nie obaczy jutrzenki promienia.

Jest serce, co się kryjąc w zakrwawionym łonie,
W nocy tylko oddycha, w nocy we łzach tonie,
A w dzień pilnie ukrywa głębokie cierpienia.
Juliusz Słowacki
.....................)
....................(,)
..................([__])
..................([__])
..................([++])
_...............{(____)}
........... ((_,»*—**—*«,_))
...*”~~”*°•._~”*°••°*”~_.•*”~~”*°

ROZŁĄKA JEST NASZYM LOSEM,
SPOTKANIE NASZĄ NADZIEJĄ

Wy nie cofniecie życia fal!
Nic skargi nie pomogą.
Bezsilne gniewy, próżny żal!
Świat pójdzie swoją drogą.

________ ×§× ×§× ×§×
_____ ק×_____)_____ק×
___ק×_______((_______ק×
__ק×________(,)________ק×
_ק×________(,,,)________ק×
_ק×_______,/_|_,_______ק×
__ק×_____[_____]______ק×
___ק×___[_______]___ק×
_____ק×_[_______]_ק×
___$$$$$$$$______$$$$$$$$$
_$$$$$$$$$$$$__$$$$$$$$$$$$$
$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$
$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$
$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$
_$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$
___$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$
______$$$$$$$$$$$$$$$$$
________$$$$$$$$$$$$$
___________$$$$$$$
_____________$$$
______________$

ŻYJESZ W KOCHAJĄCYCH SERCACH

[*][*][*]

Każdy na świecie swój płomyk ma,
Każdemu się palą życia drwa.
Lecz losu zrządzeniem czasem jest tak,
Że gasną płomyki, kończą się tlić drwa.
Czym, że jest życie, tak krótko trwa,
Śpieszmy się kochać zanim w oku zakręci się łza.
Śpieszmy z bliskimi rozmawiać co dnia,
Aby nie szukać węgla przez łzy,
Aby daremnie nie żałować minionych dni.

__________*___o+*°*°* +o
______+_____o+ *°*°*°*°*+o
__+________*+°*+°*+°*+°*+o
_______*_o*°+*+______+*°+*+
_________+*°*._____§____+*°*+
*___+____o*+°.____§§_____°*+*
__________°*+,____§§§____*+°*
_______*___*+°.___§§§___*+*°
________+___+°*+__§§__+*°*
___*_____*___”*+*°*!!*°*+*”
_*______+__________!!
____________$$$$$$$$$$$$
____________$S$$$$$$$$$$
____________$SSS$$$$$$$$
____________$$SSS$$$$$$$
____________$$$$$$$$$$S$
____________$$$$$$$$$$$$
____________$$$$$$$$$$$$____
___”SSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSS”
_____”SSSSSSSSSSSSSSSSSSSSS”

---------ŚWIATEŁKO PAMIĘCI-------