Cierpienie i smutek przenikają naszą codzienność

************************************************************

☼,,.MICHAŁKU.,,☼

``````````•:::::•
```¸,.•´¨`•.( -.- ).•´¨`•.,¸
```¨`•-*•--( “)(“ )-•* •´
_________»(`☼´)» _
______$$__»(`☼´)»
_____$$$$____ »(`☼´)»
$$$$$$$$$$$$$$_»(`☼´)»
__$$$$$$$$$$___ »(`☼´)»
____$$$$$$_____»(`☼´)»
___$$$$$$$___ »(`☼´)»
__$$____ $$_»(`☼´)»
__________»(`☼´)»
______»(`☼´)»
___»(`☼´)»
_»(`☼´)»
.........P...
......A..........*** .......***
......M......**........*........**
......I.......**..................**
......Ę......**................**
.......T........**...........**
........A.........**......**
..........M...........**....

*~*~*~*~*~*~*~*
NIECH DOBRY BÓG
ZAWSZE CIĘ
ZA RĘKĘ TRZYMA
*~*~*~*~*~*~*~*

(*)

Michaś...

Tulę do siebie
każde wspomnienie
przewracam karty
nie zapisanego pamiętnika
nikt mi go nie zabierze
tkwi we mnie

(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)

Zostawiam swoją pamięć dla Ciebie Aniołku(*)(*)(*)

(*)(*)(*)

Rodzicom Michałka dziękuję za pamięć o Krzysiu w tym okaleczonym dniu.
Małgosia

Tęsknota aż do bólu
przez potęgę wiatru
Do szyby deszcz stuka
deszcz smutny
Poteguje milczenie W kazdej kropli wspomnienie w lzach
caly swiat zamkniety w pamiętaniu i modlitwie [\\\\\\\\\\\\\\\']

Dla Michała.

.....................)
.....)...............(,).................)
....(,).............[__]...............(,)
...[__]............[__]..............[__]
...[__]............[__]..............[__]
.(____).........(____)...........(____)
((_,»*¯**¯*«,_)) ((_,»*¯**¯*«,_))
..............☼»(¯❀¯)«☼
........☼»(¯❀¯)•¤•(¯❀¯)«☼
.....☼»(¯❀¯)«¤•.•¤»(¯❀¯)«☼
...☼»(¯❀¯)«¤•..)..•¤»(¯❀¯)«☼
☼»(¯❀¯)«¤•..._( , )_•¤»(¯❀¯)«☼
☼»(¯❀¯)«¤•...(____)•¤»(¯❀¯)«☼
...☼»(¯❀¯)«¤•....•¤»(¯❀¯)«☼
.....☼»(¯❀¯)«¤•.•¤»(¯❀¯)«☼
........☼»(¯❀¯)•¤•(¯❀¯)«☼
..............☼»(¯❀¯)«☼

Serca Nasze Smutne Bo Tęsknią Bez Końca

Jak w mroku ginącym w otchłani,
Jak w dniu zalanym deszczu łzami,
Jak o zmroku goniącym za nocą,
Jak duch ogarnięty zła mocą,
Tak głosy stłumione, nieznane... odchodzą.

Jak wierszem pisane liście na wietrze,
Jak z tafli lodu szkliste powietrze,
Jak strumień płynący z wiru pomocą,
Jak łzy, które tak często z łatwością przychodzą,
Tak myśli kłębiące się w głowie... odchodzą.

Jak pokój zamknięty na cztery spusty,
Jak świat, który bez CIEBIE jest taki pusty,
Jak wszyscy bliscy, którzy kochają,
Jak smutne wspomnienia, które głęboko w sercu zostają,
Tak w moim umyśle minione obrazy powstają.

Choć jest nas cierpiących tak wielu.
Nie mamy nic więcej prócz tęsknoty,łez i samotności...
I w tym pokoju, co światem go zwiemy,
Naszego szczęścia bez CIEBIE już nie odnajdziemy.

miliony światełek do samego nieba

a twoich najbliższych z całego serca pozdrawiam