Ogniki zapalone - jasne serca znaki,
płynące cichą nutą boskiego przesłania;
ślady w duszy pisane, pamiętania ptaki,
co nigdy nie odfruną do kraju mijania -
rozświetlają nam serca i łzy osuszają,
modlą się razem z nami i w zadumie trwają

Zapalam Ci ten wirtualny ognik …na znak mojej pamięci…
Niech Zasze świeci… Niech pamięć o Tobie Michałku trwa…

Poniedziałkowe smutne światełko dla Ciebie Michałku...

♥











_______________ (
_______________(((
_______________))\\
_______________( (((
______________((((,)\\
_____________ (( (( , )))
_____________(( (( , ) ))\\
____________ ((( ((, ) )) ) )
____________( ( ( , )) ) ) ) )
___________ ( ( ( (( ( , ) ) ) )
____________( (( (( ((,) ) ) )
______________IIIIIIIIII
__________[╣█▒█░█▒█╠]
__________[╣█░█▒█░█╠]
__________[╣█▒█░█▒█╠]
__________[╣█░█▒█░█╠]
__________[╣█▒█░█▒█╠]
__________[╣█░█▒█░█╠]
__________[╣█▒█░█▒█╠]
__________[╣█░█▒█░█╠]


✤ ✤ ✤ ✤ ✤ ✤ ✤ ✤ ✤ ✤ ✤ ✤ ✤ ✤ ✤ ✤
NAJJAŚNIEJSZE ŚWIATEŁKO PAMIĘCI
✤ ✤ ✤ ✤ ✤ ✤ ✤ ✤ ✤ ✤ ✤ ✤ ✤ ✤ ✤ ✤


                               (¯`v´¯)
                            (¯`Hanna´¯)
                               (_.^._)

MICHAŁKOWI ...

NIECH SŁOŃCE WYJDZIE ZZA CHMUR...
NIECH SERCE NIE WIE, CO TO BÓL...
NIECH PRZEMÓWI CAŁY ŚWIAT...
A CIEBIE ANIOŁKU CIĄGLE BRAK...

[*][*][*][*][*] ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ [*][*][*][*][*]

Choć radość jest krótka,ale poprzedza ją długa nadzieja, a po niej zostaje jeszcze dłuższe wspomnienie.
(Jean Paul)

Jaśniutkie światełko mej pamięci zostawiam w pochmurny poniedziałek ((*))

Dla Ciebie chwila minie zaledwie , czasu nie liczą Ci co są w niebie .
A ja tu wolno odliczać będę , drogę co zawsze wiedzie do Ciebie..

Światełko pamięci na ten pochmurny poniedziałek zapalam...niech nigdy nie zgaśnie....

jakiż to mrok na oczy padł?
mgła w górze księżycowo mroźna
dotykać strun przez tyle lat
i nie móc w świetle ich rozpoznać?!

komuż potrzeba nas? kto blask
w pożółkłe dwa oblicza wsączył?
i pojął smyczek: jeszcze raz
ktoś wziął ich nagle, i połączył

jak dawno już... Z ciemności dzwoń
gdy Cię zapytam: Ty żeś? Ty żeś?
a struna się tuliła doń
lecz drżała, płacząc coraz ciszej

czy mi odpowiesz? dasz mi znak
że nigdy się nie rozstaniemy?
odpowiedziała struna: tak!
lecz serce ból przenikał niemy

smyczek zrozumiał to. I ścichł
a w skrzypcach nadal echo brzmiało
i męką się ozwało w nich
co ludziom się muzyką zdało

ale nie zgasił człowiek świec
śpiewały skrzypce. Aż o świcie
słońce im wreszcie dało spać
padli
bez sił... na czarnym aksamicie...

miliony
światełek do samego nieba dla ciebie MICHALE