Uczmy się kochać bliskich.
Bo może nie być ich jutro.
Kochajmy wszystkich.
Bo człowiek żyje czasem tak krótko
(—`•.¸?¦?¸.•´—))(—`•.¸?¦?¸.•´—))
Nagle może z twego życia zniknąć.
Bliska sercu ci osoba.
Umrzeć lub wypadku zginąć
Dlatego każda liczy się doba.
(—`•.¸?¦?¸.•´—))(—`•.¸?¦?¸.•´—))
Poświecona tym, których cenimy.
Z którymi spędzamy każda chwile.
Tych, których bardzo kochamy
Pięknych chwil jest tak nie wiele.!
(—`•.¸?¦?¸.•´—))(—`•.¸?¦?¸.•´—))
Dlatego kochajmy ich póki żyją.
I że są razem z nami.
Bo jak deski ich nakryją.
To zostaniemy bez nich sami
.....)...............(,).................)
....(,).............[__]..(,)
...[__]............[__]...[__]
...[__]............[__]......[__]
.(____).........(____)...........(____)
((_,»*—**—*«,_)) ((_,»*—**—*«,_))
.........((_,»*—*« »*—*«,_)
Chciałabym bardzo podziękować
za pamięc o moim synu .
ŚWIATEŁKO DO SAMEGO NIEBA ANIELE[*]

............((............
.............) ...........
............( , )..........
........._ `|'__.........
.........( """"_ )........
...........)/(/( |...,'...
...........() )()|| -'....
...........| () ||........
...........|.....||........
...........|.....().........
Swiatelko Pamieci

............((............
.............) ...........
............( , )..........
........._ `|'__.........
.........( """"_ )........
...........)/(/( |...,'...
...........() )()|| -'....
...........| () ||........
...........|.....||........
...........|.....().........
Swiatelko Pamieci

Anielskie śpiewają chóry
W gwiaździstym błękitów morzu,
Wśród nocnej ciszy, przy łożu
Sennej natury.

Śpiewają tej biednej ziemi,
Co wiecznie w świeżej żałobie
Jak matka płacze na grobie
Za dziećmi swymi.

Śpiewają ludziom, co dyszą
W codziennym a krwawym trudzie,
Lecz biedni, zmęczeni ludzie
Pieśni nie słyszą.

I tylko ci, którzy toną
W wielkiej miłości pragnieniu,
Ci słyszą w serc swoich drżeniu
Tę pieśń natchnioną!
======================
To pragnienie miłości zrozumie
jedynie ten kto stracił najbliższą
osobę. Pamiętam(*)(*)(*)(*)(*).
======================

Anioł
„Wydawało mi się...
A może działo się to naprawdę...
Że widziałam Anioła...
A może to był zwykły człowiek..
Powiedział, że na wszystko w życiu jest miejsce i czas.
Potem zniknął?...
A może po prostu odszedł. „

Panie Jezu, przebaczenie i miłosierdzie, przez zasługi Twych świętych ran i Twej drogocennej Krwi, zechciej przyjąć w swym Miłosierdziu i Miłości, duszę naszego umiłowanego dziecka, które przywołałeś do siebie. Boleść rozrywa nasze serce. Przyjmij je i zachowaj w swojej miłości. Dziewico Maryjo, Ty widziałaś śmierć swojego Syna na krzyżu, Ty rozumiesz nasz ból. Módl się za nas, wspieraj nas. Prowadź nasze dziecko w wiecznej szczęśliwości u boku Ojca. Powierzamy Ci je. Niech z góry czuwa nad rodzicami pogrążonymi w płaczu. Wierzymy, że odnajdziemy je w Innym Życiu.

Miłość niesie ze sobą wielkie szczęście, o wiele większe od bólu, który przynosi tęsknota [*]