Pamiętamy codziennie i ślemy światełko do nieba dla Ciebie

Jaśniutkie światełko mej pamięci zapalam w ten piękny, majowy dzień (***).

„Ulubieńcy bogów umierają młodo, lecz później żyją wiecznie w ich towarzystwie...”
(**)(**)(**)

*````
*`````)
*````(*)
*```((*)))
*```(((*))
*```[___]
*```[___]
*```[___]
*``@@@@

Siostra Śp. K.J.R. Kwietniewskich

"Smutek nikogo nie upośledza.
On zabija. Okalecza. Paraliżuje.
To popiół, z którego powstaje feniks
i chęć ponownych narodzin.
Uczy, że nic nie jest nam dane
na stałe. Udowadnia, że nic
nie wiemy na pewno. Upokarza. Zakrywa. Zaciemnia. Rozjaśnia. Smutek zrobi z ciebie nową osobę, jeśli nie zabije cię w trakcie tworzenia."

Stephanie Ericsson

♥♥♥♥♥
Cień niewyobrażalnego smutku
zawsze będzie padał
na nasze życie,
nic już nie będzie takie
szczęśliwe jak kiedyś.

Tulę Cię moją pamięcią,
(*)Michale.

Czuję chłód listopada na plecach
lecz to smutek przeszywa mnie dreszczem
składam słowa w modlitwie nad grobem
wiatr odmówi ją liści szelestem.

Płomyk świecy, światełko dla bliskich
to wystarczy, potrzeba coś więcej?
jeszcze kwiat, żywy symbol pamięci
gorzkie łzy i chusteczka w mej ręce.

Biała brzoza pochyla się nisko
melancholią do snu Was kołysze
płacze ze mną cichutko i rzewnie
szum gałązek, blask ognia i cisza…

Czas milcząco zatrzymał wskazówki
ja wciąż stoję i godzin nie liczę
tylko w głowie się tłoczą wspomnienia
oprócz nich, nic nie widzę, nie słyszę…

W zamyśleniu dzień odszedł aleją
wieczór cieniem zadumy się ściele
mały lampion płonący na grobie
srebrną gwiazdą zaiskrzy na niebie.

Będą błyszczeć, nim noc nie spłowieje
a na ziemi ostatni znicz zgaśnie
w moim sercu będziecie wciąż żywi
póki ono snem wiecznym nie zaśnie.
*****************************
Jak bardzo smutno tu bez Was Kochani....