Michał Ruta (1990–2009) – Nekrolog | FUNER ®

Rodz.śp.Dąbrowskiego Raf. L.18

15 lat temu

Zawsze gdzieś
czeka na nas ktoś,
Ty czekasz w wieczności
na spotkanie z nami.
Niech pamięć będzie
zawsze żywa o Tobie.

----------{*}--------

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

mama Anioła Kasi L.

15 lat temu

Pamiętam, Michałku...[']['][']

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

mama Laury Socha Obrebskiej

15 lat temu

*** PAMIETAM***

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

mama Natanielka Duszyńskiego

15 lat temu

...................((
...................))
.................((
..................))
___..........((.,.))
____......__ ‘|’__
______( “”””.._ )
______)./.(./.(. |
______()......)()||_
______|.......()..||_
______|............||
______|............()_____.$$$$$$$
______|............|_____$$_____$$
______|............|___$$_______$$
______|_____|___$$_______$$
$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$
___$$$$$$$$$$$$$$$$
____$$$$$$$$$$$$$$

światełko pamięci na dziś ..

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Zabezpieczenie AntySPAM w trosce o jakość treści:
Proszę podać wynik:* 2 dodać 1 dodać 2 =

Rodzice Eweliny Rettig

15 lat temu

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

mama Asi

15 lat temu

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

IZA

15 lat temu

.____//_____//___
```*PAMIĘTAM```
.¯¯¯//¯¯¯¯¯//¯¯¯¯

Siostra Śp. Konrada, Jarka i Rafała Kwietniewskich

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

S.K.L.22

15 lat temu

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

mama Ś.p. Olgusi Suter

15 lat temu

ŚWIATEŁKO PAMIĘCI

.........)......................)
..........((....................((
..........) ..........)........)
.........( ♥ ).......((.......( ♥ )
......._ `|'_........)...... _`|'_
.......( """" )......(♥).....( """" )
.......)/(/( |....._ | _....|/(/( |
.......() )()||....(""""")....() )()||
.......| () ||....|/)()()|.....| () ||
.......|....||....|.....().....|....||
.......|.....()...|......|.....|....()
.......|.....|....|......|.....|.....|
.......|.....|....|......|.....|.....|
.......[|[¤]|]....[|[¤]|]....[|[¤]|]|
ღ⊱ღ⊱ღ⊱ღ⊱ღ⊱ღ⊱`ღ⊱ღ⊱`ღ⊱`

Czas,
tych ran nie leczy.
Pozostają,
bo śmierć ukochanych
jest też trochę,
śmiercią nas samych:
coś w nas umiera.
Żyjemy, ale nic,
nie jest tak,
jak było przedtem,
już nie jesteśmy
tacy sami...
(*)(*)(*)(*)(*)(*)