Michał Ruta (1990–2009) – Nekrolog | FUNER ®

m.Jareczka

14 lat temu

Nad Twoja białą mogiłą
białe kwitną życia kwiaty.
O! Ileż lat to już było
bez Ciebie duchu skrzydlaty
Nad Twoją białą mogiłą
od lat tylu już zamkniętą.
Spokój krąży z dziwną siłą,
z siłą jak śmierć nie pojętą.

Nad Twoją białą mogiłą
cisza jasna promienieje.
Jakby w górę coś wznosiło,
jakby krzepiło nadzieję.
Nad Twoją białą mogiłą
klęknąłem ze swoim smutkiem
O! Jak to dawno już było,
jak się dziś zdaje malutko.

Nad Twoją białą mogiłą,
o syneczku zgasłe kochanie.
Me usta szeptały bezsiłą:
daj wieczne odpoczywanie.
Michalku<***>
Pozdrowienia prosto z serducha ślę....Reniulek

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Zabezpieczenie AntySPAM w trosce o jakość treści:
Proszę podać wynik:* 1 dodać 2 dodać 1 =

mama Ś.P. Przemka

14 lat temu

[*]

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

mama Śp.Roberta N.

14 lat temu

(*)(*)(*)<*><*><*>(*)(*)(*)

JAK TRUDNO JEST BEZ WAS ŻYĆ...
UKRADKIEM OCIERAĆ ŁZY...
I ŻYĆ TYLKO WSPOMNIENIAMI...
TO NIE TAK ...MIAŁO BYĆ !

ANIOŁKU...ŚPIJ W POKOJU WIECZNEJ RADOŚCI (*)(*)(*)

(*)(*)(*)<*><*><*>(*)(*)(*)

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Ewa

14 lat temu

Michał pamiętam o Tobie...

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Mama śp.Adriana Gorczyńskiego

14 lat temu

Życie jest magiczną chwilą
w której człowiek uczy się miłości
i daje miłość
Dlatego tak trudno żyć bez Was.!!!!!!

**************************

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Mama Przemka i żona Jana Błońs

14 lat temu

Dzień jesienny tak cicho
Jak liść zżółkły opada;
Złoto ma z października
Smutek ma z listopada.

I w ten smutek złotawy,
I w ten płomyk zamglony
Przybrały się Zaduszki
Jak w przejrzyste welony.

Płoną świeczek szeregi,
Płoną świeczek tysiące,
Powiewają płomyki
Zamyślone i drżące.

Więc płomykiem jak dłonią,
Dłonią ciepłą i jasną,
Pozdrawiamy tych wszystkich,
Których życie już zgasło.

Hanna Łochocka "Płoną świeczki"