Tej jednej rany w sercu nie można uleczyć, bo na każde wspomnienie znów krwawi i boli. Dusze osamotnione będą tęsknić za Wami[*][*]

Pamięć jest droższa od słów ...To nie był czas to nie była pora ..!!!..Aniołeczki nasza Pamięć ..:*:*

(*) Kocham Cię

Teraz jesteś szczęśliwy bo jesteś w niebie,
Po naszych policzkach spływają łzy bo brakuje nam Ciebie.
Twoja dusza opuściła martwe ciało,
Nasze serce nie zapomni że Ciebie kochało.
Za wcześnie zapukałeś do bram niebios,
Dla nas to był wielki i smutny cios.
Wiemy że kiedyś znów się spotkamy,
Wszyscy na tą chwile szczerze czekamy...

```````)
``````( (
`````) ) )
````( (,) ) )
````( ( ( (,))
```( (,) ) ) ) )
```( ( ((,) )) )
```( (( (,,)) ) )
`````[[IIII]]
[▓]╠✿╣[▓] ŚWIATEŁKO MOJEJ PAMIĘCI
[▓]╠✿╣[▓] WRAZ Z MODLITWĄ DLA
[▓]╠✿╣[▓] CIEBIE MICHALE
[▓]╠✿╣[▓] NIECH ZAWSZE SIĘ TLI

\"Gdy miłość Cię woła, idź za jej głosem,
choćby Cię wiodła po ostrych kamieniach.
Uwierz miłości, gdy mówi do Ciebie,
choćby jej wołanie rozwiało sny Twoje,
choćby jej wicher połamał Twoje gałęzie.
Bo miłość wywyższa ,nawet gdy krzyżuje,
bo miłość umacnia i otwiera oczy.”
Khalil Gidran

Gdyby tylko ta miłość mogła wskrzeszać...byłbyś z Bliskimi tutaj i byłoby tak,jak być powinno...światełko pamięci Michał.

MICHAŁKU
*♥*

Gwiazdy otwarły gorejące oczy
Święte patronki strudzonej czeladzi.
Noc po mnie cienie coraz grubsze toczy,
Czemuż sen pierzcha, coś jakby mu wadzi...
Myślę o tobie!
Nie dość noc jeszcze bezsennością długa

Tak słodko! Żadnej rozmowy... Szaruga...
Nic nie przeszkadza, żaden obowiązek...
Myślę o tobie!
Jak się na wodach kołyszą lotosy
Na świadomości twarz się twa kołysze,
Rzucam na pościel rozplecione włosy
I ręce na krzyż - w grobie nocy, cicha
Myślę o tobie!

Jakie to życie jest krótkie...
Jedno tchnienie
a potem pustka
Światełko dla Ciebie Michalku

Jak biały kamień w głębi studni ciemnej,
Tak we mnie jedno czai się wspomnienie.
Nie walczę z nim i walczyć by daremno,
Bo w nim i radość moja, i cierpienie.

I chyba każdy, kto mi spojrzy w oczy,
Wyczytać musi je z ich smutnej treści.
I głębszym smutkiem twarz mu się zamroczy,
Niż gdyby słuchał samej opowieści.

W przedmioty ludzi niegdyś przemieniano
Ze świadomością im pozostawioną,
By smutki cudze wieczną były raną.
Tak w me wspomnienie ciebie przemieniono.Wiersz Anny Achmatowej....

„Nie umiera ten, kto trwa w sercach i pamięci naszej”

Dla Ciebie Michał [*]