Jak nie kochać jesieni...

Jak nie kochać jesieni, jej babiego lata,
Liści niesionych wiatrem, w rytm deszczu tańczących.
Ptaków, co przed podróżą na drzewach usiadły,
Czekając na swych braci, za morze lecących.

Jak nie kochać jesieni, jej barw purpurowych,
Szarych, żółtych, czerwonych, srebrnych, szczerozłotych.
Gdy białą mgłą otuli zachodzący księżyc,
Kojąc w twym słabym sercu, codzienne zgryzoty.

Jak nie kochać jesieni, smutnej, zatroskanej,
Pełnej tęsknoty za tym, co już nie powróci.
Chryzantemy pobieli, dla tych, których nie ma.
Szronem łąki maluje, ukoi, zasmuci.

Jak nie kochać jesieni, siostry listopada,
Tego, co królowanie blaskiem świec rozpocznie.
I w swoim majestacie uczy nas pokory.
Bez słowa na cmentarze wzywa nas corocznie.
Tadeusz Wywrocki





ღღ ``NIEGASNĄCE
ღღღ ``ŚWIATEŁKO
ღღღღ ``MOJEJ PAMIĘCI


`````(
`````))
`````)
````(*))
``(**.|.**) MICHALE
``\\\\____//
```****
`

Światełko Pamięci dla Ciebie Michałku…[[♥]]…

\"Odszedłeś cicho i bez pożegnania, Jak ten, co nie chce swym odejściem smucić,
Jak ten, co wierzy w chwili rozstania, że ma niebawem z dobrą wieścią wrócić.\"

★´ ¸. ★*´¨) ¸. ★*´) ¸. ★*¨)

A BIEDNEJ, TĘSKNIĄCEJ MATCE,
SERCE WYDARŁ Z PIERSI,
I ŻYĆ ROZKAZAŁ NA ZIEMI,
CHOĆ DUSZA TAK BARDZO CIERPI

(¯`•.•´¯) (¯`•.•´¯)
♥ `•.¸(¯`•.•´¯)¸.•´ ♥
★´ ¸. ★*´¨) ¸. ★*´) ¸. ★*¨)

[*] [*] [*]

Michałku, coraz smutniejsze światełko [*][*][*]
za wczoraj i na dzisiaj...

◕ڿڰۣ◕ڿڰۣ◕ڿڰۣڿ◕ڰۣ◕ڿڰۣ◕ڿڰۣ

Na grobach naszych zmarłych
Znicz pamięci zapalamy
Dla tych którzy już odeszli
Lecz my ich ciągle w sercach mamy

Nutkę żalu i tęsknoty
Rozbudzoną wspomnieniami
Czas miniony bezpowrotnie
Bliskich którzy byli z nami


----------(
---------((
---------)))
--------(( (
--------( ) )
---- .--`Y´--.
----|`·-----·´|
----|`·::....`´|
----|`·::::..´`|
----|`·::::..´`|
----|`·:.: ( ¦ )..(¦ )
----.·´¦—`· .() .·´¦—`·._
---—-.__.-·´( ¦ ) `·-.__.·´
--;;;----( ¦ );;¦ )
;;;-----;-)_.;´ `;._))


ZAPALAM ŚWIATEŁKO PAMIĘCI

◕ڿڰۣ◕ڿڰۣ◕ڿڰۣڿ◕ڰۣ◕ڿڰۣ◕ڿڰۣ

Bardzo dziękuję za pamięć o moich
bliskich zmarłych
Serdecznie pozdrawiam



żona M MARKIEWICZA
bliska rodziny GOŁOWACZ

Smutno księżycowi bez gwiazd na niebie, a nam jeszcze bardziej, bo nie ma Was obok nas...[*]..

Jak latarnia na morzu Jasny świecy płomień niech Wam świeci..