(*)(*)(*)(*) dla Ciebie Aniołku.....ciągle w moich myślach

Matyldziu,
tylko Wasza miłość jest wieczna...
Twoja i Twojej Mamusi...
Przytulam Skarbie...
(*)

(*)(*)(*)...

Choć zamknięte masz powieki,
w sercach bliskich ,żyjesz na wieki...
PAMIĘTAM...O TOBIE ANIOŁKU..

(*)(*)(*)...

Jak myślisz, czy tam, za ostatnią już ciszą,
Tam, skąd się listów nie pisze
Nasze czułe dusze dwie znowu rozpoznają się
I czy spotkają się?

Czy dusze znają mowę dotyku?
Czy wymieniają spojrzenia?
Czy mijają się w milczeniu,
Czy w nieznanym nam języku rozumieją się?

Szczęśliwi w niewiedzy znajdą pocieszenie.
Jak dobrze mi z nadzieją że nie ma nieistnienia.

Czy dusze są tu, obok nas, jak powietrze?
Czy są odległe, jak gwiazdy?
Czy unoszą się na wietrze
Albo cicho wiją gniazda z przedwieczornej mgły?

Szczęśliwi w niewiedzy znajdą pocieszenie.
Jak dobrze mi z nadzieją że nie ma nieistnienia.

Czy myślisz, że tam niskie lipcowe słońce
Da swego ciepła nam więcej?
I czy dusze nasze na rozgadanej wonnej łące będą mogły trzymać się za ręce?

Tam gdzie jesteś
pewnie jest dzień
w złote plamy słońc
Pewnie śmiejesz się
tak cudownie
W pieszczotach
roztańczonych chwil
Jeden po drugim spełniasz
swoje sny
Tu gdzie jestem
jest teraz noc
i najzimniejsza z zim
W iskierkach wspomnień grzeje się
w pamięci szukam Cię
A czas…
płynie jakby nigdy nic
nieskończony kręci film
o takich jak my...
Moje serce
zmienia swój kształt
Już większe jest niż ja
Od nagłych wzruszeń pęka już
Pomoc nie mogę mu
A czas…
płynie jakby nigdy nic
głośno liczy moje łzy
w jego ręce oddam się
poczekam kilka dni
a gdy wreszcie znów
stanę z Tobą twarzą w twarz
powiem Ci
jak było tu Ciebie brak

Córeńko jak na deszczu łza cały ten świat bez Ciebie nie znaczy nic
<<(*)>>

Bez Was tak pusto i oczom i ustom…
Śmiech schował się w kącie i śpi... Wieczory się dłużą a jest ich tak dużo...
Smutno, płakać się chce…

Patrzę na płomień tlący się w zniczu
Smutek i żal się we mnie budzi
Spoglądam w niebo, zadaję pytanie
„Dlaczego Boże zabierasz dobrych ludzi”

Zabierasz tych ,co mają serca szlachetne.
A ci bez niego po ziemi stąpają
Dlaczego śmierć musi rozdzielać tych..
Którzy tak bardzo się kochają...

http://adrianrogowski.pamietajmy.com.pl/

Jeszcze ciągle pamiętam Matuniu nasze pierwsze spotkanie z Tobą, tuż po narodzinach, Twoi Rodzice byli tacy szczęśliwi ... Zawsze pamiętam...

(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)