Ta straszna sobota, jedenasta godzina…
Kończysz swoje życie
Córeńko jedyna.
Przestajesz walczyć, czy pytasz o zgodę?
Jak mam Ciebie oddać,
pozwolić Ci odejść?
Jak przestać Cię tulić, jak mam
złożyć w grobie?
Oddałabym wszystko ,żeby być
przy Tobie…
Dokąd poszłaś Skarbie,
Matusiu Kochana
Czy był jasny tunel? Na końcu polana?
Dostałaś skrzydełka Twoje
wymarzone?
Teraz Rajski Ogród stał się twoim domem.
Zabrałaś króliczka, misia i kucyki,
wyszeptałam Ci na drogę
do uszka wierszyki…
Uleciałaś wolna, teraz Bogu
śpiewasz
Mnie otula rozpacz jak mech
martwe drzewa.
Pozostał mi smutek, pustka
i tęsknota
a życie na ziemi stało się Golgotą…

Mojej Matusi w Niebie – mamusia

Moja Perełko...tak strasznie cieżko...
każdego dnia to widzę,
każdego dnia nie wierzę...
(*)(*)(*)

Matuśku...;*



Tyle radości odeszło z Tobą.
Jak to pojąć ? Gdzie tu sens ?
Nie ogarniam tego swoim umysłem...
dlaczego małe dzieci...??




Przytulam ,Dziubasku...:*


__________((*))__________

Córka śp. STEFANA DUDZIK

oraz bliska śp. Niteckich
śp. FAC,śp Ogiela
zn.śp.U. Rożnowskiej

*``````(
*`````)
*````( , )
*```__' | '__
*````[[[]]]
*````[[[]]]
*````[[[]]]
*````[[[]]]
*``@@@@@

"Życie jest jak płomień świecy na wietrze.
Wystarczy mały podmuch a świeca zgaśnie"

(*)(*)(*)(*) Pamiętamy.........

Aniołku (*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)

Dla Ciebie Aniołku(*)(*)(*)(*)(*)

(*) (*) (*) (*) miloiny swiatelek pamieci, do samego nieba...Matuniu

<*>(*)<*>(*)<*>(*)<*>

Wyrwane z piersi serce
na próżno szuka
oddechu pachnącego mlekiem,
pomarszczonego we śnie noska,
wyrzuconych do góry bezbronnych ramionek,
kapryśnego krzyku,
tupotu nóżek obijających bosymi piętami
świeży trawnik,
dłoni bezwiednie skubiących rąbek
matczynej spódnicy.

Córeczko....wszystkie skarby świata za jeden Twój uśmiech...
<**>