Całuję CIe okruszku...

Matuśku...;*

Jak myślisz,
czy tam, za ostatnią już ciszą,
Tam, skąd się listów nie pisze
Nasze czułe dusze dwie znowu rozpoznają się ...
I czy spotkają się?

Czy dusze znają mowę dotyku?
Czy wymieniają spojrzenia?
Czy mijają się w milczeniu,
Czy w nieznanym nam języku rozumieją się?

Szczęśliwi w niewiedzy znajdą pocieszenie.
Jak dobrze mi z nadzieją że nie ma nieistnienia.

Czy dusze są tu, obok nas, jak powietrze?
Czy są odległe, jak gwiazdy?
Czy unoszą się na wietrze ?
Albo cicho wiją gniazda z przedwieczornej mgły?

Szczęśliwi w niewiedzy znajdą pocieszenie.
Jak dobrze mi z nadzieją że nie ma nieistnienia.

Czy myślisz, że tam niskie lipcowe słońce
Da swego ciepła nam więcej?
I czy dusze nasze na rozgadanej wonnej łące będą mogły trzymać się za ręce?

Tyle pytań ,a nikt nie zna odpowiedzi...

Przytulam Cię Misiaczku Cudny...


:: :: :: ::
[] [] [] []

Kochana Matusiu moc całusków od stęsknionych dziadków.[*][*][*][*][*]

Rana na ciele zawsze się
zagoi.
Rana na duszy zawsze
będzie krwawić...taka jest właśnie nasza rana do końca życia...
()()()()()()()()()()()()()()
[][][][][][][][][][][][][][]

Dla Ciebie Aniołku(*)(*)(*)(*)(*)

"Przekonaj, że tak ma być..."

"Los czasem rozdziela bliskich sobie ludzi, żeby uświadomić im, ile dla siebie znaczą."

[Paulo Coelho]

Ale ta rozłąka jest tylko pozorna, bo nasze Anioły nigdy nas nie opuszczają
i czasowa, bo przecież za parę chwil będzie nam dane życie w pełnej bliskości, na zawsze.

Matusiu, jesteś stale w mej pamięci
i modlitwie.

Byłaś, jesteś i będziesz
bo pamięci nie zmienię,
pamięć wszak nie umiera,
nie umiera wspomnienie...

Byłaś, jesteś i będziesz
dniem jaśniejszym od słońca,
gdy me serce zmieniłaś,
w nim zostaniesz do końca...

Byłaś, jesteś i będziesz...