"Nie sposób oswoić się ze śmiercią. (…) Nie sądzę, aby ktokolwiek to potrafił. Dla mnie otrzymanie wiadomości o śmierci bliskiej osoby jest jak droga w dół po znanych, lecz pogrążonych w mroku schodach. Chodziłeś nimi milion razy i wiesz, ile stopni jeszcze przed tobą, ale gdy chcesz stanąć na następnym, okazuje się, że go nie ma. Potykasz się i nie możesz w to uwierzyć. I od tej pory będziesz się tam potykał często, ponieważ, jak wszystkie rzeczy, do których przywykłeś, ten brakujący stopień stał się cząstką ciebie."
[Jonathan Carroll]

Z każdym dniem coraz miej schodów do Ciebie, Matuniu.

Gwiazdeczko, światełka dla Ciebie

{***} {***} {***}

...z naszą pamięcią o Was
czas nie ma żadnych szans
mijają pory roku
a Wy wciąż nam w sercu
pierwsze skrzypce gracie
nieważne ile wiosen
i skutych lodem zim
Wy ciągle jesteście przy nas
nie zmieni tego nic...nic tego nie zmieni....

Całuję CIe okruszku...

Matuśku...;*

Jak myślisz,
czy tam, za ostatnią już ciszą,
Tam, skąd się listów nie pisze
Nasze czułe dusze dwie znowu rozpoznają się ...
I czy spotkają się?

Czy dusze znają mowę dotyku?
Czy wymieniają spojrzenia?
Czy mijają się w milczeniu,
Czy w nieznanym nam języku rozumieją się?

Szczęśliwi w niewiedzy znajdą pocieszenie.
Jak dobrze mi z nadzieją że nie ma nieistnienia.

Czy dusze są tu, obok nas, jak powietrze?
Czy są odległe, jak gwiazdy?
Czy unoszą się na wietrze ?
Albo cicho wiją gniazda z przedwieczornej mgły?

Szczęśliwi w niewiedzy znajdą pocieszenie.
Jak dobrze mi z nadzieją że nie ma nieistnienia.

Czy myślisz, że tam niskie lipcowe słońce
Da swego ciepła nam więcej?
I czy dusze nasze na rozgadanej wonnej łące będą mogły trzymać się za ręce?

Tyle pytań ,a nikt nie zna odpowiedzi...

Przytulam Cię Misiaczku Cudny...


:: :: :: ::
[] [] [] []

Kochana Matusiu moc całusków od stęsknionych dziadków.[*][*][*][*][*]

Rana na ciele zawsze się
zagoi.
Rana na duszy zawsze
będzie krwawić...taka jest właśnie nasza rana do końca życia...
()()()()()()()()()()()()()()
[][][][][][][][][][][][][][]