"Dzisiaj cmentarze zniczami rozświecą
Pyłki chryzantem wypełnią powietrze
Splecione ze świec dymem, ku niebu polecą
Kołysząc się lekko na wietrze.

Nad grobem bliskich nam osób
Odżyją wspomnienia, obraz ich życia powróci
Obraz...którego zapomnieć nie sposób
Obraz...który nas cieszył...a dzisiaj smuci..."
Matuniu nasze kochane stokrotki bądźcie blisko....

[*][*][*]Matusiu miliony światełek dla Ciebie do samego nieba

Niech znicz pamięci płonie dzisiaj najjaśniej (*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)

____________$$$
__________$$$$$$
________$$$$$$ $
______$$$$$$$$ _$$
____$______ $$$$$$$
____$$$$_______ $$$$
_____$$$$$$$____ $$$
_______$$$$$$$__ $$$
___________$$$$__ $$
_____________$$$__ $
______________ $$$$
______________ $$$
$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$
$$$$$___________________$$$$$
_$$$$$$_______________$$$$$$
__ $$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$
_____ $$$$$$$$$$$$$$$$$$
Światełko pamięci na ten szczególny dzień...Aniołeczku(*)

Czekam Córeńko moja...
czekam

((****))

()
[]

ROMAN BRANSTAETTER

Modlitwa zaduszna

Wieczne odpoczywanie
Racz dać,
Panie,
Wszystkim, którzy umarli
Śmiercią sprawiedliwą.

Jest jesień.
Powiew jak ślepiec błądzi pośród grobów.

Bije godzina spełnionych obietnic.

Na ścieżce leży zwiędła chryzantema,
Którą dłoń nieuważna zgubiła
w pośpiechu.

(*)+++++++++++++++
Niech znicze pamięci płoną jasno,
a listopadowy wiatr
niesie nasze modlitwy w niebo.

Matuniu, Biały Aniołku,
bądź szczęśliwa...

(*) (*) (*) (*)
Matuniu tak smutno...

<*><*><*><*><*>

Wiatrem niesiona
wzbijam się do góry...
Niczym samolot startujący
płynę ponad chmury.

Coraz wyżej i wyżej,
już nie ma odwrotu...
nieba coraz bliżej
-to lot bez powrotu.

To lot na życzenie Boga,
On wezwał mą duszę,
to już ostatnia ma droga,
wykonać ją muszę.

Moje ciało umarło,
lecz dusza żyć będzie,
w tym co po mnie zostało
już zawsze i wszędzie.

W pamięci tych wszystkich,
których niegdyś znałam,
w sercach moich bliskich
-im serce oddałam.

O modlitwę prosząc
w pokorze odchodzę,
oczy ku niebu wznosząc
w tej ostatniej drodze...