"Piosenka dla nieobecnych"
A nadzieja znów wstąpi w nas,nieobecnych pojawia się cienie
uwierzymy kolejny raz,w jeszcze jedno Boże Narodzenie
I choc przygasł swiąteczny gwar,bo zabrakło znów czyjegoś głosu
przyjdź tu do nas i z nami trwaj,wbrew tak zwanej ironii losu
Daj nam wiarę,że to ma sens,że nie trzeba żałować przyjaciół,
że gdziekolwiek są,dobrze im jest,bo są z nami choć w innej postaci
I przekonaj,że tak ma być,że po głosach tych wciąż drży powietrze,
że odeszli po to by żyć,i tym razem będą żyć wiecznie
Przyjdź na świat,by wyrównać rachunki strat
żeby zająć wśród nas,puste miejsce przy stole
Jeszcze raz pozwól cieszyć się dzieckiem w nas
i zapomnieć,że są puste miejsca przy stole


ZYCZE MIŁEGO POGODNEGO
WTORKU

Ten wiersz poświęcam Tobie,
Tak miłej wyjątkowej osobie,
Co ciepłe słowa przynosi,
Dla siebie o nic nie prosi.

Zaplata przyjaźni niteczkę,
Zostawia serca troszeczkę
W uśmiechu kwiaty składa,
Co słodki jest jak czekolada.

Bo w duszy muzyką śpiewasz,
Jak wiatr co pieści drzewa,
Jak ptak co rankiem przylatuje,
Ja dzisiaj Ci z całego serduszka…
Dziękuję.. Renia

.•**• .•**• .•**• `
Niegasnące światełko
``naszej pamięci.
`.•**• .•**• .•**• `

MATEUSZKU

MODLITWY SZEPT I ŚWIATEŁKA BLASK NA ZNAK NASZEJ CODZIENNEJ PAMIĘCI
(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)

mama i ciocia Daniela M.......

_____MATEUSZKU
_______ŚWIATEŁKO
_________DLA CIEBIE
இڿڰۣ இڿڰۣ இڿڰۣ இڿڰۣ

Piękny wierz synu od P. Reni DZIĘKUJĘ!!!! KOCHAM CIE SYNKU I KOCHAĆ NIE PRZESTANĘ!!!!

Słone łzy...

Brakuje mi ciebie...
Brakuje...
Zniknąłeś... i już cię nie ma...
Tęsknię... i płaczę...
Łzy płyną po policzkach.
Słone łzy smutku...
Słone łzy rozpaczy...
Słone łzy cierpienia...


Kocham cię.
Kocham.
I kochać nigdy nie przestanę.
Zostań.
Zostań synu ukochany
Dlaczego świat mi ciebie odebrał?
Dlaczego?
"Nie odchodź" szepcę do twego ucha, pochylona nad twym ciałem.
"Nie zostawiaj mnie" płaczę.

Mateuszku swiatelko poniedzialkowe (*)(*)(*)dla Ciebie i przytulam mamusie...Renia

kocham!!!! myśle o Tobie non stop z każdym dniem tęsknimy coraz bardziej...<3

Życia, które być może zakończyły się zbyt prędko...
Wiele ludzi odwraca się od Boga. Mają żal... Uzasadniony...
Dlaczego zabrał nam tę osobę? Dlaczego nie mógł zabrać kogoś innego? Dlaczego ja nie byłem na jego miejscu? Co zrobił złego, że zachorował? Pytania te jednak nie wracają życia zmarłym, a są również retoryczne. Ludzie mimo to zawsze będą sobie je zadawać, bo może właśnie rozstanie, ból, cierpienie, trudności życiowe, że „wszystko, czego się nie dotknę, zepsuję”, odrzucenie oraz wiele negatywnych wydarzeń i uczuć składają się na drogę do odkrycia prawdy. Bo im bardziej życie nas doświadcza, tym jesteśmy bogatsi.

Istnienie tutaj jest jednym wielkim testem. Czekają na nas pułapki.
Niektórych omijają – mają dużo pieniędzy, rodzinę, władzę.
Ale przecież dopiero, jeśli to stracą, to docenią to, co mieli.
Trzeba sobie więc uświadomić, że trudności nie należy unikać, ale dawać im radę i z każdej negatywnej sytuacji potrafić wyjść z podniesioną głową, pamiętając o tych, którzy odeszli. Bo na pewno gdyby te osoby mogły przemówić do bliskich, powiedziałyby: „Żyj nie tylko dla mnie, ale i za mnie”.

Nie uciekajmy od codzienności, ale doceńmy WSZYSTKO, co nas spotyka. Bądźmy wdzięczni, a lekcje przyjmujmy z pokorą.
Idąc cmentarzem spójrzmy na groby znajomych, rodziny lub obcych osób i uświadommy sobie jak życie jest kruche, jak łatwo je stracić. I właśnie dlatego powinniśmy czerpać z niego jak najwięcej...

I niech myślą przewodnią stanie się dla nas powiedzenie:
„Żyj tak, jakby miało nie być jutra”
Nie odkładajmy niczego na ostatni moment i nie zapominajmy o bliskich, nie tylko o tych którzy wciąż żyją, również o tych, którzy zmarli.

Mateuszkuu,konczy sie dzien,nastepny dzien bez Was i tak mija dzień za dniem.....kiedy skonczy sie ten ostatni dzien?Posylam swiatelko na dobraNOC(*)A Twoją mamunie goraco pozdrawiam i mowie dobranoc,dziekujac za pamiec o moim Jareczku,,,,Renia...
Jestem choć mnie nie widać
Widzę to czego zobaczyć się nie da
Biorę w swe ręce i dotykam to,
czego nie da się sprawdzić i zmierzyć...


Kocham tańczyć z prawdą...
wtedy, gdy nikt nie może pojąć
gdzie obie jesteśmy


Jestem błękitem nieba
który uczy Cię ufać Bogu i ludziom
Mogę być twymi oczyma
twoją drogą,
twoją siłą,
... tajemnicą
i nawet zwycięstwem...


Bez ciebie niewiele mogę,
ale razem możemy wszystko,
choćby i góry przenosić...
Nie ważne czy będę wielka,
czy też malutka jak ziarnko gorczycy,
będę twoim filarem,
tarczą
i twoją drabiną ku górze...


- ja maleńka wiara

~^~^~^~^~^~^~^~
>Niegasnące Światełko<
>>>>>PAMIĘCI<<<<<
~^~^~^~^~^~^~^~