****** ŚWIATEŁKO PAMIĘCI ******

________ ×§× ×§× ×§×
_____ ק×_____)_____ק×
___ק×_______((_______ק×
__ק×________(,)________ק×
_ק×________(,,,)________ק×
_ק×_______,/_|_,_______ק×
__ק×_____[_____]______ק×
___ק×___[_______]___ק×
_____ק×_[_______]_ק×
___$$$$$$$$______$$$$$$$$$
_$$$$$$$$$$$$__$$$$$$$$$$$$$
$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$
$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$
$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$
_$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$
___$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$
______$$$$$$$$$$$$$$$$$
________$$$$$$$$$$$$$
___________$$$$$$$
_____________$$$
______________$

ŚWIATEŁKO MATEUSZKU
(*) (*) (*) (*)

Bliska śp. rodziny HERMANOWICZ,
śp. Z.WINNICKIEJ, śp. K.OGRODNIK
.
..
....
.......
.......(
......)
.....(,)
....((,)
....(/,))
...|§§§|
...|§§§|
...|§§§|
...|§§§|
...|§§§|
_╬╬╬╬╬_
________

„ I otrze z ich oczu wszelką łzę,
a śmierci już nie będzie.
Ani żałoby, ni krzyku,
ni trudu już nie będzie,
bo pierwsze rzeczy przeminęły”.
(Apokalipsa św. Jana 21, 4)

Śmierć stawia nas w obliczu bezsilności, która nas obezwładnia i zabiera w nieznane. A kiedy pojawia się kradnąc ukochaną osobę, przeszywa serce bólem i odznacza w nim swoje piętno, które przypomina nam stale jacy jesteśmy wobec niej bezsilni.
Światełko pamięci [*]

(*)

____¶¶¶¶¶¶______¶¶¶¶¶¶
__¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶__¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶
_¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶____¶¶¶¶
¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶____¶¶¶¶
¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶__¶¶¶¶¶
¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶ _¶¶¶¶¶
_¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶
___¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶
_____¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶
_______¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶
_________¶¶¶¶¶¶¶¶
___________¶¶¶¶
____________¶¶
_____________¶



Kiedy zaczniecie mnie szukać
Szukajcie mnie w Waszych sercach
Kiedy mnie znajdziecie
Żyć będę w Was nadal.

"Gdybyśmy usta zakneblować mogli
a tęsknotę za gardło chwycić
i nie widzieć i nie słyszeć i nie czuć
i godzin samotnych nie liczyć...
Gdybyśmy mogli miłość do WAS zagłuszyć...."

Czy można chwycić w dłonie wiatr
I nad powierzchnią wody brodzić,
Czy można zamknąć drzwi na świat,
Zatrzymać miłość, gdy odchodzi.

Czy można zimą znaleźć bez,
Pochwycić ptaka, gdy jest w locie,
Czy można nie czuć smaku łez,
Nie myśleć nigdy o tęsknocie.

Czy można duszy bronić łkać,
Pozbawić serce wielkich marzeń,
Czy szczęście musi chwilę trwać,
By nie pamiętać zwykłych zdarzeń.

Czy można wierzyć w dobre sny,
I bez grymasu wypić trunek,
Powtórzyć znów minione dni,
Zapomnieć pierwszy pocałunek.

Czy można noc zamienić w dzień,
Rozpalić ogień na jeziorze,
Sprawić, by jawą stał się sen,
Zapomnieć ból, gdy boli gorzej.