Gdyby łzy mogły budzić zmarłych , a Miłość burzyć śmierci wrota One by Cię z mogiły wydarły byś mógł wić dalej nić swego żywota [*]

(,)
BÓL ROZSTANIA ŁAGODZI
NADZIEJA SPOTKANIA
(,)
PAMIĘTAM O TOBIE ANIOŁKU
W MODLITWIE
(,)

Życie nasze jak pociąg się toczy ,
gdy się rodzisz to wsiadasz do niego.
I ten pociąg przez życie Cię wiezie
aż do końca – przystanku Twojego.

Nikt z nas nie zna czasu podróży .
Pociąg jedzie, wciąż nowe perony ,
ciągle nowi ludzie wsiadają .
Pociąg w rożne rozwozi ich strony.

Jedni dłużej są w Twoim przedziale.
Inni tylko na chwilkę wsiadają .
Są też tacy co zajrzą i znikną
i nic innym w podróży nie dają.

Każdy ślad swój jakiś zostawi .
Mały uśmiech, rąk dotyk, kwiat róży.
To w pamięci swojej zachowasz
Już do końca życiowej podróży.

Najsmutniejsze są chwile w podróży,
gdy wysiadzie ktos, kogo Ty kochasz.
Po Nim zawsze pustka zostaje ,
cicho w kącie przedziału zaszlochasz.

I już smutek zostanie do końca .
I tęsknota co pali Cię skrycie ,
bo już bez Tego co był najbliższy
musisz dalej pojechać przez życie-tylko czy dam radę?

Światełko dla Ciebie Aniele [*][*]

Dobrzy ludzie umierają inaczej...
wielka pustka po nich w sercu zostaje
dni żałoby na granicy z rozpaczą,
kiedy wola Twa spełnia się Panie.
Dobrzy ludzie otrzymają nagrodę
twarzą w twarz ujrzą naszego Pana -
chociaż wierzę,że jesteś już z Bogiem,
nad Twym grobem wciąż tkwię zapłakana.
Ale Jezus też przecież zapłakał,
bo wzruszyła Go śmierć Przyjaciela,
bowiem kochał Łazarza ,jak brata
i ta miłość mnie dzisiaj ośmiela.
I nie wstydzę się płakać za Tobą,
chociaż łzy nie są tu najważniejsze,
czerń dokoła przenika żałobą,
Dobrzy ludzie odchodzą zbyt szybko,
lecz zostają po nich ciepłe wspomnienia -
choć wyblakną lecz nigdy nie znikną.
Na nich zrodzą się pokolenia."
Światełko pamięci z modlitwą na dziś ((*))

„Czasem tak po ludzku
współczujesz nam Boże
Bo nawet Ty nie zawsze
Pomóc nam już możesz

Nie żebyś boskość swą
czy moc Bożą tracił
Lecz zbyt jasno widzisz
Że my mali tacy

Chowasz więc nasze sprawy
Do bocznej kieszeni
i jakbyś zapomniał
Że my tu na Ziemi

Samotni jak gwiazdy
Które w ruch puściłeś
Lub jak kruche gałęzie
Którym wiatr skradł siłę

A Twoje święte nakazy
tak niezwykłe plany
Często nam nie pojęte
Więc jak im sprostamy?

Choć Ty najlepiej wiesz
Po co zsyłasz burzę
Wiesz też kto cierpliwy
A kto nie wytrzyma dłużej

Tyle jest cierpliwości
w Twej boskiej postawie
Czasem tak nam trudno
Ty najlepiej wiesz – Panie”

Jesteś w mej pamięci i modlitwie.
(*)

......................(,)
..........).........._'!/'_
.........(,).........(""""")
......._'!/'_.ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ
.......(""""").ŚWIATEŁKO
....ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ.PAMIĘCI
..............ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ

…Słowa nie wyrażą cierpienia,
łzy nie umniejszą bólu,
słońce nie rozjaśni twarzy,
nic już nie będzie takie jak było…

Nie rezygnuj z nadziei,
nie daj się ponieść rozpaczy
z powodu tego, co się stało.

Opłakiwanie tego, co nie wróci,
co zostało stracone bezpowrotnie,
jest najgorsza z ludzkich słabości."

- Khalil Gibran

(*)(*)(*)PAMIĘTAM(*)(*)(*(