Bronisława Sibiga
Przychodzimy by odejść
„Dotknąć stopą matki ziemi
W ramiona świata wtulić się
Powędrować własną drogą
Poznać co to śmiech i łzy.
Dotknąć bólu i cierpienia
Szczęściem swym zachłysnąć się
Doznać sensu zaistnienia
Odejść w nicość szarych dni.”

(*)

Bez Ciebie Mateuszu...maj stracił swe barwy...

Niech myśli Twoich najbliższych
dotrą do CIEBIE niezależnie od
tego gdzie jesteś.
Niech otoczą CIĘ przyjemnym
uczuciem bliskości ich serc
i myśli....
(.)***(.)***(.)***(.)***(.)
Zostawiam swoją pamięć

[']

pamiętam...(*)




dziękuję za pamięc....

"Po twarzy płynie, tak powoli,
Jak strumyk, mija każdy dołek na twarzy.
To ona pokazuje jak bardzo boli,
Tęsknota za światem, o którym można tylko marzyć.
Taka mała - niewidoczna czasem,
A tyle zawiera cierpienia.
Jej błysk łączony z atłasem,
Taka mała - w środku ma wspomnienia.
Nie zatrzymuj jej, niech płynie,
Do miejsca gdzie kończy się żal.
Na podłodze zostawi swoje imię,
Taka mała - jedna zwykła łza..."
Światełko pamięci (*)

Za morzem łez,
za wielką górę smutku
skąd nie wraca się,
los zabrał Cię
tak bezlitośnie jak w złym śnie.
Wciąż Ciebie brak…
została jednak miłość
i…uśmiech Twój,
choć ciężko tak…
to wielki skarb
PROMYCZKU MÓJ!

Przez morze łez
w górę smutku biegnie promień,
ulotny jak ze snu…
znak,że jesteś gdzieś tam.
Przez morze łez,
w górę smutku biegniesz co dzień,
powracasz dziś…
żeby serca ogrzać nam!

Ja teraz wiem,
że łzy nic nie pomogą
i bezsilny żal,
przytulam Cię…
choć dzieli Nas bezkresna dal.

Za morzem łez,
za wielką góra smutku
jest miejsce gdzie,
pokonam ból…
PROMYCZKU MÓJ- już teraz wiem!
Kocham Cię.....[*][*]

Za morzem łez,
za wielką górę smutku
skąd nie wraca się,
los zabrał Cię
tak bezlitośnie jak w złym śnie.
Wciąż Ciebie brak…
została jednak miłość
i…uśmiech Twój,
choć ciężko tak…
to wielki skarb
PROMYCZKU MÓJ!

Przez morze łez
w górę smutku biegnie promień,
ulotny jak ze snu…
znak,że jesteś gdzieś tam.
Przez morze łez,
w górę smutku biegniesz co dzień,
powracasz dziś…
żeby serca ogrzać nam!

Ja teraz wiem,
że łzy nic nie pomogą
i bezsilny żal,
przytulam Cię…
choć dzieli Nas bezkresna dal.

Za morzem łez,
za wielką góra smutku
jest miejsce gdzie,
pokonam ból…
PROMYCZKU MÓJ- już teraz wiem!
Kocham Cię.....[*][*]

Pamiętamy codziennie i zapalamy światełko do nieba dla Ciebie

[*]...światełko dla Ciebie aniołku...[*]

****************************
****************************

Tak jak dawniej świeci słońce
Tak jak dawniej wieje wiatr
Wszystko jest tu tak jak dawniej... tylko Ciebie tutaj brak...

Na zawsze pozostaniesz
w naszej pamięci.

*****************************
*****************************
SPOCZYWAJ W POKOJU MATEUSZKU((*))