Swiatelko wiecznej pamieci (*)(*)(*)

Swiatelko wiecznej pamieci (*)(*)(*)

"Odciskiem
odciśniętym w sercu
jesteś wraz z wizerunkiem
On w mej pamięci odciśnięty
jak odlew z brązu ...
Czas
nie usunie wspomnień
ogniem płynących ...
Czas je wypali ostrzej
I kiedy kurz niepamięci
pokryje zapomnieniem
wszystkie dawne szczegóły
Ty ponad nie
wystawać będziesz
jak góry ..."
Światełko pamięci z modlitwą na dziś (*)

... bo miłość nie zna pór dnia , nadzieja nie ma końca , a wiara nie zna granic . Tylko pamięć pozostaje niewzruszona . Pamiętamy .

Pamietam Mateuszku*

„Biją zegary z dala
w głębokie nocy dno,
lampa się w mroku spala
nad posłaną pościółką twą.
Tylko błądzi w żałobnym lamencie
dookoła domu wiatr,
my - samotnością objęci -
słuchamy jego skarg.
I jest nam, jakbyś cichutko
zapukać chciał właśnie dziś,
jak ktoś, kto się zbłąkał na krótko
i - znużony - trafił do drzwi.
O nieszczęśni, nieszczęśni głupcy,
to myśmy w męce nad siły
zgubili się tutaj w pustce,
gdy ty dawno do domu trafiłeś.”
Joseph von Eichendorff

Nasi bliscy są już w domu…my jeszcze w drodze…
Gubimy się w naszej samotności i cierpieniu, gdy oni są szczęśliwi…

Czy rozpoznasz mnie, gdy spotkamy się w Niebie?
Czy uścisnę Cię, gdy spotkamy się w Niebie?
Tak bardzo chcę odmienić się,
bym mógł iść, iść tam, gdzie Ty,
hen, do Niebios.

Czy przywołasz mnie, gdy spotkamy się w Niebie?
Czy przytulę Cię, gdy spotkamy się w Niebie?
A drogi kres nieznany jest.
Jak mam żyć, gdy Ty masz być,
hen, w Niebiosach.

Czas złamać Cię chce, czas kolana Twe gnie.
Czas serce Ci rwie, musisz pospieszyć się.
Gdy trafię sam, do Raju bram,
żadnych łez nie będzie już tam,
łez w Niebiosach.

Czy rozpoznasz mnie, gdy spotkamy się w Niebie?
Czy zatrzymasz mnie, gdy spotkamy się w Niebie?
Tak mocno chcę odmienić się,
bym mógł iść, iść tam, gdzie Ty,
hen, w Niebiosa.