Tyle lat, tyle miesięcy, tyle dni, tyle godzin, minut, sekund przeżytych razem.
Każda chwila zapisana w mej pamięci świetlistym obrazem.
A teraz co? Nic już nie ma.
Każda ta chwila w szary pył się zmieniła.
Ta tęsknota za każdym promieniem, uśmiechem,
za Twego głosu słodkim echem.

Niedzielne światełko wraz z modlitwą.

Bo czas wszystkie rany goi i zaciera,
jedna tylko zgryzota jaką jest śmierć najbliższej osoby
nigdy w sercu nie umiera...

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~{{{*}}}-{{{*}}}~~~~

.

...........(,)
.........|::::::|... *
.........|::::::|.)/¸.¤ª“˜¨
˜“¨˜“ª¤.¸::::|)/¸.¤ª“˜¨¨˜“¨*
ª“˜¨“¨˜“%¤ª“˜¨¨˜“¨…*
NIEDZIELNE ŚWIATEŁKO PAMIĘCI [*]

Życie,to księga otwarta
a każda jego chwila warta by ją utrwalić.
__...--~~~-. _ _.-~~~--...__
// __...--~~- ._ !_.-~~--...__ \\\\
// __...--~~~- ._ !_.-~~~--...__ \\\\
// __...---~~._\\ ! /_.~~----...__ \\\\
===========\\\\!//===========

Jaśniutkie niedzielne światełko zapalam dla Ciebie Mateusz.

(*)(*)(*)
|_||_||_|
niedzielna modlitwa
tata śp Krzysztofa Jarczyk

I słów już zabrakło

I łez już brak

Usta otwarte lecz krzyku nie słychać,

I niby oddycham i duszę się w sobie

Patrzę, nie widzę

Dotykam, nie czuję

Puste ręce…

Puste ramiona…

Modlę się, pytam

Jakim cudem jeszcze ….

Żyję????

˜”*°•°*”˜•°*”˜*°*˜”*°•°*”˜*°*˜”*°•˜”*°•°*”˜

Tak bardzo chciałabym potrzymać Twoją najdroższą rączkę, syneczku, poczuć ciepło Twej dłoni, dlaczego to takie nieosiągalne ******

˜”*°•°*”˜•°*”˜*°*˜”*°•°*”˜*°*˜”*°•˜”*°•°*”˜
Jak teraz o tym myślę o tym dniu, to było tak jakby wybuchła bomba i w ułamku sekundy zniszczyła skarb, który miał być wieczny, nienaruszalny, niezniszczalny, a tymczasem ten mój skarb miał się zmienić się w garstkę prochu, na który patrzyłam nie dowierzając, że to niemożliwe, że przecież to nie może się tak skończyć, to nie może dziać się naprawdę. Przecież byłeś tu i miałeś być zawsze, tymczasem co? nie ma ? jak to nie ma? nie będzie? nigdy? nie, to nie może być prawdą. Cały dotychczasowy świat runął w gruzach, a ja patrzyłam jak osłupiała, niezdolna zrobić żadnego kroku, żadnego gestu, nie mogąc wydobyć z siebie żadnego słowa. Czułam tylko ogromny lodowaty chłód i przerażającą pustkę. Tę pustkę, którą nie ma czym wypełnić, która pozostała i pozostanie niewypełniona, niczym nie zastąpiona, pozostanie na zawsze.
Zniknąłeś mi z oczu, lecz nigdy z serca ,MÓJ SYNECZKU...!!!!

˜”*°•°*”˜•°*”˜*°*˜”*°•°*”˜*°*˜”*°•˜”*°•°*”˜˜”*°•°*”˜•°*”˜*°*˜”*°•°*”˜*°*˜”*°•˜”*°•°*”˜
DZIĘKUJĘ ZA PAMIĘĆ O MOIM JARUNIU I MOICH BLISKICH.
POZDRAWIAM SERDECZNIE
RENIA M.JARECZKA PYRSAKA

Cieplutkie światełko na niedzielę........

(*)

Ci co odchodzą, wciąż z nami są i żyją sobie obok nas... Patrzą z miłością na nasze dni czasem się śmieją przez łzy... Co tu jest jawą, co snem? Kto tu istnieje, kto nie? A może nas, tu nie ma nas, a oni są? Co tu jest prawdą, co nie? Po której stronie jest sens? Bo jeśli tak, po co jest ten nasz świat? Ci co odchodzą wciąż z nami są czujesz ich pomoc gdy jest źle więc gdy z ciemnością rozmawiasz to oni cię widzą, oni są .Światełko pamięci [*]Dziękuję za pamięć o Ewelince w czasie mojej nieobecności związanej z pobytem górach.