....................... (,)
..........)..........._'!/'_
.........(,)......... (""""")
......._'!/'_..ڿڰۣڿ♥ + ♥ڿڰۣڿ
.......(""""")..ŚWIATEŁKO
.ڿڰۣڿ♥ + ♥ڿڰۣڿ PAMIĘCI NIECH PŁONIE
dla Ciebie Aniołeczku...(*)
******************************

MOJA PAMIEĆ I ŚWIATEŁKO <<<<(((*)))>>>>>> DLA CIEBIE MATEUSZKU

Nadejdzie dzień, gdy znikną cienie,
wówczas nastanie tylko radość, upojenie…
…św. Tereska od Dzieciątka Jezus
Mateuniu..

Dobry Jezu a nasz Panie , daj Im wieczne spoczywanie ...

[*] ..

Siostrzeniec Ś.P.Marii Godlewskiej

```````(
````````)
```````((
```````)
``````( , )
`````(( , )))
`````((( , ))
````((( , )))))
`00000___00000
0000000_0000000
000000000000000
`0000000000000
``00000000000
````0000000
``````000
```````0
Światełko pamięci Aniołku(*)

"[...] ale prawdziwa miłość przetrwa każdą rozłąkę."

Mateuszku, dla Ciebie najjaśniejsze światełka do nieba...(*)

Po stracie kogoś bliskiego ,
W bólu jesteśmy sami ,
Nikt nie rozumie tego ,
Z rozpaczy umieramy!!

Wszystko co nas otacza ,
Sens tracić zaczyna ,
W łzach utopieni rozpaczy ,
Chęci do życia tracimy.

Bo czym jest życie bez Ciebie?!
Samotność- nie chcę tak żyć!
Odszedłeś jesteś w niebie..
Pragnę z Tobą tam być!


Kochany Aniołeczku jaśniutkie światełko dla Ciebie[*****]
Otul serca swoich bliskich♥♥

MATEUSZU
Jesteś jak oddech ziemi,
Zroszonej rannym deszczem.
Jesteś jednym promieniem
słońca, Który świeci mi jeszcze.
Jesteś jak słowik, który
co dzień do mnie przylatuje.
Jesteś! byłeś i będziesz
I za to ci dziękuję.

Jesteś tam, gdzie nas wciąż jeszcze nie ma.
Twego życia – tu został poemat...
W nas wyryte Twoje jest spojrzenie,
gesty, czyny oraz głosu brzmienie.

Nie ten pierwszy ból jest największy,
lecz ten drugi i trzeci
i każdy następny dzień
który trzeba przeżyć
bo z każdym dniem ból narasta
to nie prawda że czas leczy rany
tej rany nie można uleczyć
przykrywamy ją tylko opatrunkiem
by nie widział jej nikt.
A czy można żyć z dziurą w sercu ?
Spyta ktoś,
można,my matki żyjemy.

JAŚNIUTKIE ŚWIATEŁKA DO NIEBA
W NAJPIĘKNIEJSZYCH KOLORACH JESIENI

PROŚBA
„Boże przywróć rzeczom blask utracony
oblecz morze w jego zwykłą wspaniałość
a lasy ubierz znowu w barwy rozmaite
zdejm z oczu popiół
oczyść język z piołunu
spuść czysty deszcz by zmieszał się ze łzami
nasi umarli niechaj śpią w zieleni
niech żal uparty nie wstrzymuje czasu
a żywym niechaj rosną serca od miłości.”
A.Kamieńska
***
Żal zatrzymał czas...
życie nigdy nie nabierze już blasku...
Nic już nie będzie jak dawniej...

Zawsze w mej pamięci...
Mateuszu...