(*) ŚWIATEŁKA WIECZNEJ PAMIĘCI (*)

Tumidajewicz

Wszystko co dziś mogę zrobić...
To pamiętać...
Choć umarła cząstka mnie...
Wszystko co dziś mogę zrobić...
To wspominać...
Choć tęsknota serce rwie...
Wszystko co dziś mogę zrobić...
To kochać...
Choć już nie ma Cię...
...Pamiętam...

Mateuszku...Pokój Twojej Duszy,

Najlepszym pamiętnikiem jest serce,
ono zapamiętuje tych,którzy są
godni pamięci.

ŚWIATEŁKO PAMIĘCI DO SAMEGO NIEBA ANIOŁKU [*][*]

Mateuszku dobranoc

Mateuszku
Spoczywaj w ciszy i pokoju.

:((*)(*)(*)(*)

Każdy człowiek o czymś marzy,
Każdy człowiek o czymś śni,
A ja nie chce wcale dużo,
Mi wystarczy, abyś był...
Kiedy w sercu gości smutek
I gdy z oczu płyną łzy,
Nie potrzeba wcale dużo,
Bo wystarczy, abyś był...
Wtedy zjawia się na twarzy
Uśmiech i dodaje sił,
Czuję radość, czuję szczęście,
No bo obok jesteś Ty!

.....................)
....................(\')
...................((\'))
..................(((\')))
.................((((\'))))
_____▒░❇♥❇▒░ ŚWIATEŁKO PAMIĘCI
_____▒░❇♥❇▒░ WRAZ Z MODLITWĄ DLA
_____▒░❇♥❇▒░ CIEBIE MATEUSZU
_____▒░❇♥❇▒░ NIECH ZAWSZE SIĘ TLI
♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥

Noszę buty.
To są brzydkie buty.
Niewygodne buty.
Nienawidzę moich butów.
Każdego dnia ubieram je i każdego dnia chcę mieć inną parę butów.
W niektóre dni moje buty ranią mnie tak bardzo, że nie wierzę w następny krok.
Pomimo to cały czas je noszę.
Czuję dziwne spojrzenia, kiedy mam na sobie te buty.
Spojrzenia pełne współczucia.
Widzę w oczach innych ulgę, że to nie ich buty, tylko moje.
Oni nigdy nie rozmawiają o moich butach.
Gdyby do nich dotarło, jak okropne są moje buty, mogliby poczuć się niezręcznie.
Aby naprawdę zrozumieć czym są moje buty, musisz w nich chodzić.
Kiedy jednak już je włożysz, nie możesz ich nigdy zdjąć.
Teraz dopiero rozumiem, że nie jestem jedyną, która nosi te buty.
Jest wiele takich par butów na świecie.
Niektóre kobiety, tak jak ja, codziennie cierpią, gdy próbują w nich chodzić.
Niektóre nauczyły się już w nich chodzić, więc buty nie ranią ich aż tak bardzo.
Niektóre muszą długo chodzić w butach
zanim zrozumieją, jak bardzo je ranią.
Żadna matka nie zasługuje na to, by nosić te buty.
One sprawiły, że jestem taką, jaką jestem,
matką sierotą we łzach.
Już zawsze będę chodziła w butach kobiety, KTÓRA STRACIŁA DZIECKO.

ŚWIATEŁKA ZAPALANE W SERCU DLA CIEBIE MATEUSZU

Serdeczne pozdrowienia dla twoich najbliższych i podziękowania za to że
nie schowali się ze swoim bólem ale dzielą się nim ,rozumieją i wspierają Irena