Śpij, maleńki, śpij
Ja jestem przy tobie aż do dnia
Śnij, kochany,
niech twój sen nie zna smutku ani zła

Póki śpisz
Nie wiesz, że wszystko wokół mija
Mijasz ty
Mijamy
Pierwsza mijam ja...

Nie budź się
Uwierz, nie wszystko wokół mija
Jesteś ty
Jesteśmy
Tylko my
Aż my ...
To dla Ciebie Skarbie na dobranoc

BOŻE,JESLI ISTNIEJESZ............................
POZWÓL MI POJĄĆ I POWIEDŻ SZCZERZE
JAKIE ZNACZENIE DLA CIEBIE......MA.....
JESZCZE JEDEN ANIOŁ.......TAM W NIEBIE....
CZY WIESZ KIM BYŁ DLA MNIE????????????????
WIESZ?????WIESZ JAK NA NIEGO CZEKAŁAM??
WIESZ PRZECIEŻ.......I WIESZ JAK.............
BARDZO GO CHCIAŁAM???????????????????????
WIĘC POZWÓL ZROZUMIEĆ.......................
TĘ TWOJĄ PAZERNOŚĆ NIE MAŁĄ...............
NA NASZE................DZIECI..??????????????
PO CO CI TAM ONE......?????????????????????
PO CO PYTAM...?????????????????????????????
PRZEMYŚL TO.......................................
NIE MUSISZ SIĘ SPIESZYĆ,
TO NIE JEST MOJA ZAGADKA
BO PÓKI ŚWIAT ISTNIEJE,
PYTAĆ O TO BĘDZIE.......
KAŻDA ...OSIEROCONA MATKA.............
******************************


www.patrysbialek.pamietajmy.com.pl/

Pewnej kobiecie zmarł synek. Kobieta bardzo rozpaczała.

Którejś nocy synek przyśnił się jej. Szedł drogą ubitą kamieniami a przed nim łąka i zieleń nadnaturalnej piękności. Dziecko dźwiga wiadra pełne wody, chce wejść na tę łąkę ale co się zbliży droga wydłuża się i łąka się oddala. Dziecku chce się pić a nie może napić się nawet kropli z wiader musi dojść do łąki i napić się wody źródlanej, ale dojść nie może.

Matka podchodzi do dziecka i mówi:

- "Syneczku postaw wiadra i pobiegnij na łąkę i możesz napić się wody z wiadra, będzie Ci lżej".

- "Nie mamusiu nie mogę Te wiadra to nie wiadra wody to wiadra twoich łez, a jedna łza waży tyle co tysiące wiader wody".

Matka obudziła się, przestała rozpaczać a pomodliła się za swojego synka. Następnej nocy synek znowu jej się przyśnił. Tym razem szczęśliwy, uśmiechnięty biegał po łące, bawiąc się ze zwierzętami, a dalej stał ładny domek. Matka spytała synka czemu taka zmiana. Synek jej odpowiedział:

- "Widzisz mamo każdy z nas popełni jakiś grzech, choćby najmniejszy. I żeby dojść do tej łąki, do tego domu musimy odbyć pewną drogę. Droga ta zależy też często od naszych bliskich. Jeśli popadają w rozpacz tak jak Ty droga nasza się wydłuża. Każda łza jest ciężarem nie do zniesienia i długością nie do zmierzenia. Każda modlitwa skraca drogę. Gdybyś nie rozpaczała już dawno bym tu był. Musisz też wiedzieć że często rozpacz zamyka nam na zawsze możliwość spotkania i zamieszkania razem w tym domu."

Synku My nie potrafimy nie płakać , byłeś całym Naszym życiem , sensem ... Teraz nie mamy Nic oprócz Siebie ale to dla Nas za mało .
Dziś znowu dziewiąty - to już 9 miesięcy bez Ciebie - pamiętam jak wychodziłeś do szkoły a ja nie mogłam doczekać się Twojego powrotu .....
Chciała bym już być z Tobą ....

Naprawdę można kochać umarłych
bo właśnie oni są uparcie obecni
nie zasypiają
mają okrągły czas więc się nie spieszą
spokojni ponieważ niczego nie wykończyli
nawet gdyby się paliło nie zrywają się na równe nogi
nie połykają tak jak my przerażonego sensu
nie udają lepszych ani gorszych
nie wydajemy o nich tysiąca sądów
zawsze ci sami jak olcha do końca zielona
znają nawet prywatny adres Pana Boga
nie deklamują miłości
ale pomagają znaleźć zgubione przedmioty
nie starzeją się odmłodzeni przez śmierć
nie straszą pustką pełną erudycji
nie łączą świetości z apetytem
bliżsi niż wtedy kiedy odjeżdzali na chwilę
przechodzą obok z niepostrzeżonym ciałem
ocalili znacznie więcej niż duszę...

Ks.Jan Twardowski


Pamiętam Mateuszku
(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)

Mateuszku czuwaj nad Mamusią ona jest taka smutna bez Ciebie