Mateusz Kądzielawa (1986–2009) – Nekrolog | FUNER ®

mama śp.Oli Siemion l 22

14 lat temu

[*][*]

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

mama śp.Oli Siemion l 22

14 lat temu

Światełko mej pamięci

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

mama śp Tomka Konopskiego.

14 lat temu

Nikt nie umiera tak na śmierć, po każdym z nas coś pozostaje, grono przyjaciół, trochę zdjęć, te kilka chwil spędzonych razem....[*]....

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Krystyna mama Jarka

14 lat temu

BRAK CIEBIE MATEUSZKU JEST BOLEM,CIEZAREM DZIWNEGO OCZEKIWANIA,SPOCZYWAJ W POKOJU((*))((*))((*))

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

mama Ś.p. Olgusi Suter

14 lat temu

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ŚWIATEŁKO PAMIĘCI
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

``````````)
``````````((
``````````)
`````````/( (
````````( ( , ) )
````````(( , )) )
````````(( , ) ))
````````(( ( , ))
````````~~T~~
``````.۩۞۩.۩۞۩
``````.۩۞۩.۩۞۩
``````.۩۞۩.۩۞۩
``````.۩۞۩.۩۞۩
``````.۩۞۩.۩۞۩
``````.۩۞۩.۩۞۩
~~~~~~~~~~~~~
"Ci, których kochamy,
nie umierają nigdy,
bo miłość to nieśmiertelność."
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Zabezpieczenie AntySPAM w trosce o jakość treści:
Proszę podać wynik:* 2 dodać 2 dodać 1 =

Rodz.śp.Dąbrowskiego R. L.18

14 lat temu

Wspomnienia pozwalają na chwilę szczęścia ... bo pomyśleć to znaczy wciąż pamiętać .... ((*))((*))

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

mama Michała

14 lat temu

Tumidajewicz

ŚWIATEŁKA PAMIĘCI

…………… ( …… ( ……( …… (
…………… () --- () --- () --- ()
…………… || -— || — || — ||
………… .{*~*~*~*~*~*~*}
♥ ♥♥ ♥♥ ♥♥ ♥♥ ♥♥ ♥♥ ♥♥ ♥♥ ♥♥

Jest taka cierpienia granica, za którą się uśmiech pogodny zaczyna.

- Czesław Miłosz

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Zabezpieczenie AntySPAM w trosce o jakość treści:
Proszę podać wynik:* 1 dodać 1 dodać 1 =

Mama ŚP. Przemysław Liszka

14 lat temu

PRAGNIENIA

„Na zielonym stoku
chcę stanąć na moment..
uciszyć niepokój
przywitać się z domem..

gorycz przez dni tyle
w piersiach nazbieraną
zamienić na chwilę
przebywania z mamą

by w garnkach i słojach
suszonych na płotach
rozbiła się moja
ogromna tęsknota

by w słonecznym blasku
potrafiły brzozy
wyrwać mnie z potrzasku
beznadziejnej prozy

by ścieżką lipową
biegnącą wzdłuż sadu
wróciły na nowo
marzenia do ładu

by wrota zaspane
skrzypnęły w stodole..
zapachniało sianem
i chlebem na stole..”