ღ ````````)
ღ ````````((
ღ ````````)
ღ ```````/( (
ღ ``````( ( , ) )
ღ ``````( ( , )) )
ღ `````( (( , ) ))
ღ ```````IiIiiIiI
ღ ````[ ღ(_)(_)ღ]
ღ ````[ ღ(_)(_)ღ]
ღ ````[ ღ(_)(_)ღ]
ღ ````[ ღ(_)(_)ღ]
ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ

ღღ ``NIEGASNĄCE
ღღღ ``ŚWIATEŁKO
ღღღღ ``MOJEJ PAMIĘCI

ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ

Siostra Śp. Konrada, Jarka i Rafała Kwietniewskich

Jesteś bardzo silna i dzielna, mamo Marysi. Dziękuję Ci za każde słowo wsparcia i mam cichą nadzieję, że moja obecność tutaj codziennie jest też dla Ciebie jakimś wsparciem, bo być może to Tobie jest trudniej i bardziej ciężko niż mnie?
Wiem, że tylko pogodzenie się z faktem iż ukochane dziecko odeszło na zawsze i nie pytanie więcej "dlaczego" jest jakimś lekarstwem na to wszystko co się dzieje w życiu matki, która śmierci dziecka doświadczyła. Ja niestety pomimo, że próbuję żyć nadal normalnie tylko dlatego, że mam dla kogo, to codziennie pytam "DLACZEGO"??? Po co to wszystko? I jak żyć dalej"normalnie"? Przecież już zawsze za 5, 10 czy 100 lat będziemy musiały żyć ze świadomością iż jesteśmy mamami aniołów... i żadne inne dziecko nie będzie w stanie zająć miejsca naszych córeczek. Chyba ta świadomość boli najbardziej...:-(
Marysiu, dla Ciebie [ ' ][ ' ][ ' ] w pierwszy dzień wiosny... smutny choć słoneczny... Uściskaj moją Anię. Bądźcie radosne i szczęśliwe...

Mamo S i A tak bardzo na Nie czekałyśmy, byłyśmy takie szczęśliwe, że jesteśmy w ciąży, a potem Je straciłyśmy. Nie umiemy się z tym pogodzić ani zrozumieć tej tragedii. Tylko smutek nam pozostał. Ale wierzę, że nasze Aniołki są blisko nas każdego dnia i czekają na spotkanie z nami w wieczności i tylko ta wiara pozwala mi dalej żyć...
Mamo S i A bardzo proszę obudź się z tego smutku bo zatracisz miłość do tego dziecka, które jest przy Tobie. Ono Cię bardzo kocha i potrzebuje a Ty jego też. Nigdy nie zapomnimy o naszych kruszynkach w Niebie ale nie możemy być oziębłe dla tych co są przy nas na ziemi. Sama wiem jakie to trudne. Nie mam dzieci i bardzo ciężko mi jest bez Marysi. Miałam wiele złych myśli i chciałam też odejść i właśnie ta wiara utrzymała mnie przy życiu - wiedziałam jak bardzo się cierpi po stracie własnego dziecka i zadałam sobie pytanie - co się stanie z moją mamą i tatą jak ja odejdę...?

przyszło niespodziewanie
maleńkie szczęście
kilka dni
kilka chwil
i zgasło
cichutko
niepostrzeżenie
teraz już tylko
pustka...