Matka, bez kwiatów i bez życzeń
Matka, ze łzami w oczach od rana
Matka, do której nikt nie zadzwoni
Nikt dziś nie powie Mamuś kochana
Matka, odwracająca wzrok na ulicy
Od młodych ludzi z bukietami
Ta, która dziś jest cała krzykiem
Matka, żyjąca wspomnieniami.

Co słychać u Ciebie moja Królewno? Tęsknimy za Tobą.

Dzieciątka po obłokach stąpające
Dzieciątka o skrzydłach roztańczonych
czy wiecie ile w nas tęsknoty, w nas, matkach opuszczonych...
Kto Was w tą podróż zabrał, powrotną niszcząc drogę,
kto śmiał odległość taką postawić za przeszkodę?
Wy tam - my tu wciąż tkwimy, czekając na spotkanie,
wracajcie z tej podróży, niech ona snem się stanie!
My dla Was wszystko-wierzcie-w nagrodę uczynimy,
by poczuć, dotknąć, tulić...

Nieba Wam uchylimy
Choć niebo dla Was co dzień otworem uchylone,
dla nas ten dzień to piekło, do bólu rozrzażone
Ja wiem, dzieciątka drogie, wiem - takich mam nie chcecie,
co bez radości życia tułają się po świecie.
Wiem, zrobicie wiele, by móc nas rozweselić,
wiem, wiec dostrzegam
szum morza - śpiew anieli.

Gwiazdę na niebie - promyk nadziei, ach...jak ich wiele
blask słońca - ciepło dla mnie od Ciebie
księżyc, bym zawsze drogę mogła odnaleźć
błękitne chmurki - namiastka Twych oczu
zapach konwalii - skóry Twojej świeżość
tęcza - obrazek barwny na niebie, z cudnym podpisem \\\"Mamo dla Ciebie\\\".
Dziecino moja, tyle mi dajesz,
za to mą miłość odwieczną dostajesz
uśmiech na co dzień też będzie w odwdzięcz,
choć serce krwawi, choć puste ręce...
Wiesz, ja poczekam, ja będę cierpliwa,
wiem, tam Ci dobrze, tam jesteś szczęśliwy.
Pogodzić się z losem podstępnym mi trzeba,
daleki mi jeszcze bilet do bram nieba.
Lecz dziękuję ze wszystko czym mnie zbliżasz do siebie,
dziękuję za słońce, za gwiazdy na niebie
I czekam w tęsknocie na nasze spotkanie, gdy wieczność
naszą wspólną drogą się stanie...

\"I otrze z ich oczu wszelką łzę,
a śmierci już nie będzie.
Ani żałoby, ni krzyku, ni trudu już nie będzie,
bo pierwsze rzeczy przeminęły\".
(Apokalipsa Św. Jana 21,4)

Pamiętam Córeczko...dzień i noc...kocham Cię

Trzeba żyć, by ból pokonać
Trzeba żyć i naprzód iść
Trzeba żyć jak Bóg nakazał
I choć trudno- trzeba żyć
Trzeba żyć i trzeba kochać
Trzeba żyć dla naszych dzieci
Trzeba żyć i stawiać czoła
Życia wichrom i zamieci
Trzeba żyć i iść pod górę
Trzeba żyć, gdy w oczy wieje
Trzeba żyć, choć sił brakuje
Trzeba żyć i mieć nadzieję
Trzeba żyć dla naszych marzeń
Trzeba żyć dla ich spełnienia
Trzeba żyć i iść z uporem
Ścieżką swego przeznaczenia
Trzeba żyć, by dojść do celu
Trzeba żyć, choć bolą rany
Trzeba żyć i chcieć zwyciężać
By nie zostać pokonanym...

Kocham Cię mój Mały Okruszku

Tęsknię bardzo mocno moja Aniołkowa Córeczko...
dziękuję, że jesteś z nami i czuwasz nad nami cały czas