Marysia Kuc (2010–2010) – Nekrolog | FUNER ®

mamusia

4 lata temu

Mamo.
Kiedy wreszcie mnie zabraknie nie rozpaczaj.
Pamiętaj o tym co za chwile napisze.
Nasze serca, moje i twoje. stanowią jedność.....
Biją zawsze i niezmiennie jednym rytmem.
Taktem którego nic nie jest w stanie zakłócić.
A kiedy mnie już nie będzie, a ty będziesz odczuwała tęsknotę....
Wtedy połóż swoją rękę na piersi i wsłuchaj się w rytm uderzeń swego serca.
I wiedz że gdzieś tam........ gdziekolwiek się znajdę, z mojej piersi będzie się dało dosłyszeć ten sam odgłos.
Ten sam rytm.
Rytm naszej nieskończonej i wiecznej miłości.
Rytm którego nawet śmierć nie jest w stanie przerwać.
Bo nawet ona....
Nie ma takiej mocy.

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Zabezpieczenie AntySPAM w trosce o jakość treści:
Proszę podać wynik:* 2 dodać 1 dodać 1 =

mamusia

4 lata temu

Dla mojego Aniołka ♥️

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

babcia Zosi Gębki

4 lata temu

Dla Marysi, światełko na kolejny smutny dzień. ♨️

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

babcia Zosi Gębki

4 lata temu

Światełko Pamięci dla Ciebie Marysiu. ♨️

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

mamusia

4 lata temu

...Śpij zamknij oczka śnij...
Kocham Cię Skarbie

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

babcia Zosi Gębki

4 lata temu

Dla Ciebie Marysiu ♥️

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

mamusia

4 lata temu

Do mojej córki, anioła w niebie
Śmieją się liście w wiosny powiewie
Do mojej córki, która u Boga
Prowadzi teraz moja droga
Do mojej córki, całej we wiośnie
Wszystko uśmiecha się radośnie
Do mojej córki wciąż od nowa
Płyną codziennie moje słowa.
Kocham i tęsknie, myślę, pamiętam
i już jej buzia uśmiechnięta.

Wiersz autorstwa Haliny Surmacz

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Zabezpieczenie AntySPAM w trosce o jakość treści:
Proszę podać wynik:* 1 dodać 1 dodać 1 =

mamusia

4 lata temu

Czasem odchodzą nasze anioły...
I nagle w miejscu staje czas...
A z nimi cząstka nas odchodzi
I wielki smutek marszczy twarz

Czasem na chwilę gaśnie słońce
Duszę wypełnia gęsty mrok
Nikną nadzieje i marzenia
I w pustce ginie tęskny wzrok

Czasem odchodzą dobrzy ludzie...
Lecz oni ciągle przecież żywi
Nadal wytrwale są wśród nas
Ich dusze przy nas pozostały
Tylko ich ciała zabrał czas...