*”♥”*°•._˜”*°•♥•°*”˜_.•*”♥”*
Najjaśniejsze Światełko
Pamięci do nieba
*”♥”*°•._˜”*°•♥•°*”˜_.•*”♥”*

.......................(,)
..........).........._\'\\!/\'_
.........(,).........(\"\"\"\"\")
......._\'\\!/\'_.ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ
.......(\"\"\"\"\"). W Zadumie
....ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ. I Ciszy!
..............ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ

*”♥”*°•._˜”*°•♥•°*”˜_.•*”♥”*
Między płatkami chryzantem złotych
wśród migających świateł zniczy
miliony wspomnień
w jesiennej zadumie, w świerku zapachu
ci co odeszli wracają do nas
Twarze zastygłe znów tętnią życiem
oczy zamknięte, rozwarte szeroko
chłoną łapczywie twarze swych bliskich
ci co zostali, ci co odeszli
w listopadowym uścisku święta
razem, jak dawniej, bliżej niż kiedyś
w sercach
co noszą obraz ich twarzy...wracają
*”♥”*°•._˜”*°•♥•°*”˜_.•*”♥”*

Dobranoc Aniołku Stróżu...

Tak pięknie na Twym grobku... ale nie tak miało być Aniołku.

I znów światła zapłoną
dla miłości wiecznej...
dusze
snuć się będą nad ziemią
białą smugą...
a w oczach łzy zamigocą
za miłością utraconą
co nie w porę odeszła...

Światełko na nowy dzień. Z modlitwą.

().()
[.][.]

tata śp Krzysztofa Jarczyk

Dla ślicznego Aniołeczka w niebie!

Idąc przez życie wydaje ci się,
Że wszystko umiesz,
Wszystko zniesiesz,
Wiesz czego potrzebujesz
Lecz w jeden dzień Jak zmieniająca się pogoda
W życiu zapanuje chaos i niezgoda.
Zmienia się wokół ciebie wszystko
Całe ci znane przez lata środowisko.
Zapominasz jak pływać,
Jak wypoczywać,
Jak założyć buty
I jak iść na skróty
Gdy zamykasz oczy
Nawet sen cię męczy
A wstając rano
Znów dzień cię dręczy
Wszystko się zmienia
Cały ten okrutny świat,
Lecz trzeba to wszystko przetrwać.
Z odwiecznym zapytaniem – JAK?????????????

¸.•*•.★.•*•.¸¸ .•*•.★.•*•.¸.•*•.★.•*•.¸¸ .•*•.★.•*•.

„ Ja się nie skarżę na swój los, potulna jestem jak baranek,
i tylko mam nadzieję, że….że chyba wiesz ,co robisz Panie.
Ile mam grzechów? któż to wie, a do liczenia nie mam glowy.
Wszystkie darujesz mi i tak, nie jesteś przecież drobiazgowy!
Lecz czemu mnie do raju bram prowadzisz drogą taką krętą,
i czemu wciąż doświadczasz tak, jak gdybyś chciał uczynić świętą.
Nie chce się skarżyć na swój los, nie proszę więcej,
niż dać możesz i cięgle mam nadzieje,
że.. że chyba wiesz,co robisz Boże.
I tylko czasem przemknie myśl „Przecież nie jestem tu za karę.
Czemu mi dałeś wiarę w cud, a potem odebrałeś wszystko.
Ja się nie skarzę na swój los, ale nie opuszczaj mnie Panie. „

¸.•*•.★.•*•.¸¸ .•*•.★.•*•.¸.•*•.★.•*•.¸¸ .•*•.★.•*•.¸.•*•.★.•*•.¸¸ .•*•.★.•*•.¸.•*•.★.•*•.¸¸

____ ))
____/\',(
__ (,\"★\",)
____|♥|
__▓▓▓▓
__▓▓▓▓
__▓▓▓▓
__▓▓▓▓
__▓▓▓▓

** ANIOŁKU **

¸.•*•.★.•*•.¸¸ .•*•.★.•*•.¸.•*•.★.•*•.¸¸ .•*•.★.•*•.¸.•*•.★.•*•.¸¸ .•*•.★.•*•.¸.•*•.★.•*•.¸¸
M.JARECZKA PYRSAKA

¸.•*•.★.•*•.¸¸ .•*•.★.•*•.¸
ŚWIATEŁKO PAMIĘCI
¸.•*•.★.•*•.¸¸ .•*•.★.•*•.¸
```````)
``````( (
`````) ) )
````( (?) ) )
````( ( ( (?))
```( (?) )) ) )
```( ( ((?) )) )
```( (( (?)) ))
````[[IIIII]]
``[(❀)▒(❀)]
``[(❀)▒(❀)]
``[(❀)▒(❀)]
``[(❀)▒(❀)]
``[(❀)▒(❀)]
`[]▒)((❀))(▒[]
`[[[▒)(▒)(▒]]]
¸.•*•.★.•*•.¸¸ .•*•.★.•*•.¸
Boże, Miłosierny Panie,
daj duszom miejsce w niebie,
błogosławiony pokój
i jasność Twojego światła.
¸.•*•.★.•*•.¸¸ .•*•.★.•*•.¸

Trzeba uczyć się siebie na nowo, bo tamto stare ja umarło razem z Nim. „Wymyślać” siebie na nowo. Spróbować tchnąć życie w kukłę, która z nas została. I dni jakoś same się toczą. Choć wolno niemiłosiernie. Cierpliwie czekać, aż zacznie się czegoś chcieć. Gdzieś pojechać, coś zobaczyć, mieć coś nowego. I powalczyć ze skradającym się uczuciem zdrady wobec dziecka. Jak ja mogę się z czegoś cieszyć i śmiać, pozwolić na jakiejś wyjście, nowy zakup gdy moje dziecko nie żyje i jest zakopane pod ziemią. Zdrada! Zdrada! – krzyczy coś w środku. Zapomniałaś o swoim dziecku? Wyrzuciłaś je z pamięci? Kanty bólu z czasem łagodnieją, powoli uczę się z tym żyć. Przez chwilę można znaleźć ukojenie, odetchnąć głębiej. Na początku się TEGO nie zauważa, ale TO jest. Niezależnie od nas. Jak i większość naszego życia. Sinusoida lepszych i gorszych dni krąży niespokojnie. To się wspina; to opada. Czas rozdzierania i czas zszywania. Czas beznadziei i czas nadziei. Co i raz dopada mnie myśl jak to możliwe, że ja żyję i dalej „w miarę normalnie”, gram w tym filmie bez jednego aktora. A ze światem nie stało się nic.
To późniejsze PO, już nieco spokojniejsze, nigdy nie będzie takie NORMALNE, bo być nie może. To życie obdarte z poczucia bezpieczeństwa, z poczucia jakiejkolwiek kontroli nad życiem swoim i swoich bliskich. Ale żyjemy, a każdy dzień przybliża nas do spotkania…
═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─

Tyle marzeń nie spełnionych, tyle wypraw nie odbytych, tyle słów nie wypowiedzianych, tyle rzeczy nie poznanych…. ANIOŁECZKU......

═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─

RENIA M.JARECZKA PYRSAKA