Ty Aniele Kochany...
Wolny, swobodny, szczęśliwy
Wolny od codzienności
Wolny od wspomnień
I ciągłych niepowodzeń
Wolny od ciała i bólu

My...
Zrozpaczeni, nieobecni
Ofiary bezradności
Torturowani wspomnieniami
Ranieni świadomością,
Że Ciebie nie ma
Uczymy się żyć od nowa
Bez Ciebie
Czy to możliwe,bez Was Kochani?


Światełko pamięci


............(
...........(,)
.........|::::::|... *
.........|::::::|.)/¸.¤ª“˜¨MARTYNECZKO ANIOŁKU
˜“¨˜“ª¤.¸::::|)/¸.¤ª“˜¨¨˜“¨*
ª“˜¨“¨˜“%¤ª“˜¨¨˜“¨…

Zapalam Światełko Pamięci za wczoraj i na dziś.
Niech Świeci Jaśniutko i rozprasza mrok rozstania z bliskimi.

\"Matko kochana ? Twój ból nie ustaje
Wiedz, że mnie również serce się kraje
Lecz widać tak być już musiało
Że teraz osobno, choć wcześniej jedno ciało\"
:((````
:((`````
:((```````
:((```````(
:((```````))
:((``````(+)
:((`````(((+))
:((`````((+))))
:((````[_____]
:((````OOOOO

\"Jak wygląda świat, kiedy życie staje się tęsknotą? Wygląda papierowo, kruszy się w palcach, rozpada. Każdy ruch przygląda się sobie, każda myśl przygląda się sobie, każde uczucie zaczyna się i nie kończy, i w końcu sam przedmiot tęsknoty robi się papierowy i nierzeczywisty. Tylko tęsknienie jest prawdziwe, uzależnia. Być tam, gdzie się nie jest, mieć to, czego się nie posiada, dotykać kogoś, kto nie istnieje. Ten stan ma naturę falującą i sprzeczną w sobie. Jest kwintesencją życia i jest przeciwko życiu. Przenika przez skórę do mięśni i kości, które zaczynają odtąd istnieć boleśnie. Nie boleć. Istnieć boleśnie - to znaczy, że podstawą ich istnienia był ból. Toteż nie ma od takiej tęsknoty ucieczki. Trzeba by było uciec poza własne ciało, a nawet poza siebie.\"
Tak strasznie tęsknimy Maleńka...

```````````)
```````````(
```````````) )
```````````( (
```````````))
``````````( , ))
`````````(( , )) )
`````````( (( , ) )
````````(( ( , ))) ))
```````( (( ((, ) )) )
```````((( ( (,)) )) )
`````````IIIIIIII
`````00000___00000
````0000000_0000000
````000000000000000
`````0000000000000
``````00000000000
````````0000000
``````````000
```````````0

Wszystko krzyczy ciszą!...Żałobną nutą skrzypiec wstała sza­robu­ra poświata i przesłoniła to co przejrzyste... Za­gubiła słoneczne dni wiosny i lata... Umilkły szu­miące strumienie, za­milkły kwiaty ,ptaków śpiewy ,tylko echem w taf­li pamięci od­bi­jają się wspomnienia nasze...

(*) ♥

(*)(*)(*)

(*)(*)(*)

Kolejne dni zmieniają się
tak jak liście
opadające z drzew
aż w końcu stajemy się
drzewem
bez liści
bo szczęście nasze odeszło na zawsze...

Perełeczko................♥♥♥

spij spokojnie aniolku