(♥)(♥) Światełko pamięci wraz z modlitwą zostawiam dla Ciebie Martynko Kochana (♥)(♥)

(*)(*)(*)

Pereleczko Tesknimy....(*)(*)(*)

*¨¨*¤.¸¤*¨¨*¤.¸¤*¨¨*¤.¸¤**¨¨*¤.
*　　*　 ☆　*　 *　☆ *　*　 *　☆

Miłość jest darem uśmiechania się nawet w cierpieniu.
-Więc uśmiechajmy się przez łzy do Niebios, skąd
teraz spoglądasz na świat.



___####___#### .`-.´.+` ´°
_##____#_#____##`,+.*.*´
#_______#________# `+.*`
#________________# `,+.*`.°
_#______________# `,+.*`,+.*
__#____________# `,+.*`,°*`’ °
_____#_______# `,+.*`,+.*`,+.
_______#___# `,+.*`,+.*`,+.*’
_________# `,+.*`,+.*`,+.*`
.............`•.¸(¨`•. •´¨)
.... ............×`•.¸.•´× (¨`•.•´¨)
.................(¨`•.•´¨). ×`•.¸.•´×
............... ×`•.¸.•´×*´¨)
Kochamy Cię Perełeczko...............❤❤❤

Martynko....

Martynko (*)(*)(*)

Pereleczko......(*)(*)(*)

Byłaś naszym światłem,
Byłaś naszą ostoją,
Kiedy odeszłaś to światło zgasło.
Pozostał ból i cierpienie
Śmierć przychodzi nagle,
I bez zapowiedzi,
A w naszych sercach pozostawia
rozpacz i spustoszenie.
Pozostaje nam jedno.
.......Czekać ,
aż śmierć znów nas połączy.
To światło znów rozbłyśnie.
I nic nas już wtedy nie rozłączy.

Martynko....wyjątkowo smutne dzisiejsze światełko, smutne, bo wciąż tak niepojęte dla nas wszystkich.
Światełko smutne, ale też pełne nadziei, że gdzieś tam jest miejsce, gdzie dzień dziecka jest codziennie, że jest tam takie miejsce, gdzie przelewa się radośc i nie ma miejsca na ból i smutek.
Tylko ta wiara i ta nadzieja, pozwalają jakoś dalej życ.

Bardzo Cię kocham.....❤
Ty najlepiej wiesz, że jesteś głęboko w moim sercu od dnia, w którym poznałam Twoją historię. Ty najlepiej wiesz, jak wiele mi dałaś i jak wciąż z tego czerpię. Dałaś mi lekcję najważniejszą w życiu i chociaż nie dane mi było nigdy trzymać Cię w ramionach, to wiem, że już zawsze będziesz blisko.
Jesteś w każdym kwiatku i każdej kropli deszczu, jesteś w śpiewie ptaków i w blasku słońca.

\"O zmierzchu przy oknie
Matka trąca nogą bieguny
Kołyski, w której śpi dziecko.
Ale już nie ma kołyski,
Ale nie ma już dziecka.
Poszło między cienie.
Matka sama siedzi o zmierzchu,
Kołysze nogą wspomnienie.\" (L.Staff „Matka”)