autor: Jan Kochanowski
tytuł: Tren I

"Wszytki płacze, wszytki łzy Heraklitowe
I lamenty, i skargi Symonidowe,
Wszytki troski na świecie, wszytki wzdychania
I żale, i frasunki, i rąk łamania,
Wszytki a wszytki za raz w dom się mój noście,
A mnie płakać mej wdzięcznej dziewki pomożcie,
Z którą mię niepobożna śmierć rozdzieliła
I wszytkich moich pociech nagle zbawiła.
tak więc smok, upatrzywszy gniazdo kryjome,
Słowiczki liche zbiera, a swe łakome
Gardło pasie; tymczasem matka szczebiece
Uboga, a na zbójcę coraz się miece,
"Prózno płakać" - podobno drudzy rzeczecie.
Coż, prze Bóg żywy, nie jest prózno na świeci?
Wszytko prózno! Macamy, gdzie kiękcej w rzeczy,
A ono wszędy ciśnie! Błąd - wiek człowieczy!
Nie wiem, co lżej: czy w smutku jawnie żałować,
Czyli się z przyrodzeniem gwałtem mocować?"

...I kolejna rocznica ... bez CIEBIE MOJA KRUSZYNKO ! a przecież zawsze spędzaliśmy je razem ...

ŚMIERĆ - jedyna droga do WIECZNEGO SZCZĘŚCIA,,,

Śmierć to cel do którego nikt nie dąży , ale dociera każdy...

" I słychać tylko cichy płacz ...
Tak cichy i smutny że aż strach..."

:(

My nie umrzemy nigdy [...]
Umiera tylko czas [...] przeklęty
czas
Kiedy kochamy stajemy się nieśmiertelni i niezniszczalni -Jak bicie serca , Jak deszcz , lub wiatr .
Erich Maria Remargue .

" Tak smutno i oczom i ustom ,
Śmiech schował się w kącie i śpi ,
Wieczory się dłużą , bo czasu tak dużo , nikt obcy nie puka do drzwi...
Tak wiele jest złego ...
Pamiętaj że komuś bez Ciebie jest żle!"....