(*)

O Panie gdy do krzyża Twego dorastałem
Wznosiłem ramiona jak pędy nieśmiałe
Zaledwie wiosennym słońcem obudzone
By zaraz już letnią spiekotą spalone

O Panie pamiętam gdy serce pękało
Nosiłem w nim wtedy nadzieję niestałą
I miłość i wzgardę i wierność i zdradę
To wszystko co było
przed Tobą dziś kładę

O Panie wspominam
przez mgły zapomnienia
Najpierwsze młodości mojej rozżalenia
Pytania rozpaczy i łez gorzkich zdroje
Gdy ciężar na barki położyłeś moje

O Panie przytłoczył mnie ciężar
Twej woli
Gdy myśl nie wystarczy i gdy serce
boli
Lecz z Krzyżem Twym
w serce jako w ziemię wrosłeś
Choć je rozerwałeś ból mój
ze mną niosłeś

Dziś szukam więc Prawdy
jako perły cennej
Szukam tej niezachwianej
szukam tej niezmiennej
By głos jej usłyszeć pośród tylu głosów
I aby po krzyżu wspiąć się do niebiosów.
kl. Mikołaj Żebrowski

Dobra byłaś, krótko żyłaś, wszystkich w smutku zostawiłaś.

" Rozumiej , abyś mógł wierzyć,
wierz , abyś mógł zrozumieć "

św. Augustyn

Sercem z Tobą:*

Wciąż jestem przy TOBIE KRUSZYNKO MOJA...

Ks. KAZIMIERZ BUKOWSKI

"Pomyśl: Jeśli bolesnej miłości Chrystusa zawdzięczamy wszelkie dobro,
jakie On przyniósł odkupionej ludzkiej rodzinie,
to czyż trwanie w Jego miłości-próbie
może być bez znaczenia dla mnie?
Dla mojej przeszłości-jako jej
zadośćuczynne dopełnienie,
Dla mojej przyszłości-jako
budowanie n o w e g o ?
A dla innych,czy mój dar najtrudniejszej miłości-
- ofiary cierpienia -
może nic nie znaczyć ?..."