światełko i modlitwa na sobotę

(*) Wieczne światełka pamięci (*)

Nie zatrzymasz bańki mydlanej na słomce,

choć piękna jak cud cudów, choć się mieni słońcem;

nie zawrócisz rozmowy wpół gestu, wpół słowa;

nie złapiesz w dłonie tęczy chociaż kolorowa;

nie wstrzymasz w locie ptaka, ni dmuchawca puchu,

ani rosy w południe, ni wiatru w bezruchu.

Nie zatrzymasz serc bicia i wędrówki ziemi,

ani złotych wakacji, ni przyjścia jesieni.



Nieuchronnie mijają rzeczy i zdarzenia,

odchodzą chwile, doby... lecz coś się nie zmienia,

czegoś nie da się zgubić. Coś trwa, coś zostaje.

Gdzieś w głębi duszy, cicho gra malutki grajek

najpiękniejszą muzykę, najcudniejsze scherza,

co łączą się i płyną falą, rytmem serca.

I już w nas pozostają duchowym przesłaniem

łagodnie bratającym trwanie i mijanie.

Nieuchronność omija, co chcemy ocalić,

wystarczy ciepłą iskrę pod sercem zapalić,

by rosły w nas i trwały ulotne wrażenia -

drogowskazy pamięci najmilsze - wspomnienia.

(*) Wieczne, najjaśniejsze światełka pamięci (*)

moja pamięć światełko i modlitwa

(*) Najjaśniejsze światełka Twojej pamięci (*)

światełko na dziś na ten kolejny smutny dzień bo brakuje Ciebie

Maleńki kwiatuszku z elfami się bawisz
Motyle na skrzydłach Cię noszą
W promieniach słońca stopkami brodzisz
Kwiatki o uśmiech Cię proszą…

Twoja duszyczka buja w przestrzeni
Na tęczę wstępujesz powoli
Tak szybko umykasz dziecino z tej ziemi
Na przekór naszej woli…

Słyszysz Marlenko? Dla Ciebie piosenka
Próbuję zawrócić cię z drogi
Lecz Ciebie kołysze Święta Panienka
W sen już zapadasz błogi…

Otwórz dziecino swe oczy proszę
Wieczny sen odganiam od Ciebie
Modlitwę do Boga błagalną wnoszę
Niech chóry śpiewają na niebie…

A gdyby ta piosnka Cię nie zatrzymała
W niebiańskiej kołysce zostaniesz
Duszyczka twa będzie do nas się śmiała
Bo przecież Ty z martwych wstaniesz…

Słowa nie wyrażą cierpienia,łzy nie umniejszą bólu,słońce nie rozjaśni twarzy,nic już nie będzie takie jak było....[*][*]

ŚIWATEŁKO DLA CIEBIE W TEN SMUTNY TRAGICZNY DZIEŃ

W głęboki spokój, niebiańską ciszę Dusza się moja zatapia powoli Tam, gdzie już ludzkich głosów nie usłyszę, Gdzie nic nie dręczy i nic nie boli. Światełko i modlitwa w ten szczególny dzień