Tumidajewicz

_-:¦:-_________◊________-:¦:-_
(¯♥♥¯) ¯¯-:¦:-¯¯¯¯-:¦:-¯¯(¯♥♥¯)
¨.˜“ª¤..¸.(¯v¯)“%¤ª“˜¨˜“.¨
...¨.˜“ª.(_>@<_).♥¸.¤ª“.˜¨
¨.˜“ª¤.¸..(_^_) .¤ª“˜¨˜“.

Czym jest życie bez Ciebie,
cichym szeptem, westchnieniem,
łzą wśród tysiąca kropel deszczu,
zagubionym wspomnieniem...

......) ..♥
.♥.♥...(,) ...♥ MARIUSZ
♥...♥.[__]..♥
.♥.♥..[__]...♥ ŚWIATEŁKO ♥
..♥....[__] .♥.♥ .PAMIĘCI ♥.♥
......(____)
((_,»*¯**¯*«,_)) ((_,»*¯**¯*«,_))

Są wspomnienia, które nigdy nie odejdą...
Są rany, które się nigdy nie zabliźnią...
Są ślady łez, które nigdy nie wyschną...
((_,»*¯**¯*«,_)) ((_,»*¯**¯*«,_))
SERDECZNIE POZDRAWIAM - ELA

W SERCU KAŻDEGO DNIA

Odkąd Ciebie nie ma tu
wiem, że są trzy a nie dwa światy:
pierwszy w którym byłeś z nami
drugi w którym nie ma Ciebie
trzeci, gdzie znów będziemy razem.
Z tych wszystkich światów
pierwszy piękny, znany, taki beztroski, wydawało się , że ze wszystkim damy radę ,bo kochamy się tak bardzo.
Drugi w którym staramy się pamiętać jak to było w tym pierwszym świecie, ale nic tak nie smakuje i nie pachnie jak w pierwszym.
Ludzie obok, bo w tym drugim świecie widzisz prawdę o nich.
A ludzie boją się każdej prawdy o sobie. My w tej prawdzie już będziemy żyli aż do wejścia do
trzeciego świata.
Trzeci świat wielka niewiadoma.
Oczekiwanie spokoju serca, powrotu do smaków , radości poprzez spotkanie z UKOCHANYMI bez których obecności tak boleśnie zmagamy się w tym DRUGIM ŚWIECIE...

PAMIĘTAM

Ode mnie

Gdybyś był tu z nami
tak blisko
piękne znów stałoby się wszystko
ożyłyby kolory
znów wszystko ułożyłoby
życia wzory
słońce grzałoby tak mocno
i znów byłoby tak prosto.

~+~+~+~+~+~
``ŚWIATEŁKO
``````PAMIĘCI
~+~+~+~+~+~

Siostra Śp. Konrada, Jarka i Rafała Kwietniewskich

PAMIĘTAM

Ode mnie

Myślałam,że jestem
Myślałam, że wiem
Myślałam, że trzymam
szczęście w ręku
Myślałam, że TY bo jesteś
to będziesz
Jak szczęście , było kiedy
byłeś z nami,
to ono było
WSZĘDZIE.

PAMIĘTAM
„Nie sposób oswoić się ze śmiercią. Żołnierze, lekarze i przedsiębiorcy pogrzebowi widzą ją bez przerwy i przyzwyczajają się do pewnych jej aspektów, lecz nie do jej istoty. Nie sądzę, aby ktokolwiek to potrafił. Dla mnie otrzymanie wiadomości o śmierci bliskiej osoby jest jak droga w dół po znanych, lecz pogrążonych w mroku schodach. Chodziłeś nimi milion razy i wiesz, ile stopni jeszcze przed tobą, ale gdy chcesz stanąć na następnym, okazuje się, że go nie ma. Potykasz się i nie możesz w to uwierzyć. I od tej pory będziesz się tam potykał często, ponieważ, jak wszystkie rzeczy, do których przywykłeś, ten brakujący stopień stał się cząstką ciebie „

„Aniele mój schowaj mnie w duszy, a w skrzydłach utul snem.
Ty przy mnie zawsze bądź,
w niebiosach ukołysz,
otul słodkim niebem
i zaśnij obok mnie.....”