..........(,))
.........._ `|'__
.........( """"_ )
..........)/(/( |
.........() )()||
..........| () || ..
..........|.....||..
..........|.....()
..........|.....|( ***/)
..........|.....|( (_)/ )
..........|.....|(_ /| _)
..[*][*].|.....|../___

Czasem odchodzą nasze anioły...
I nagle w miejscu staje czas...
A z nimi cząstka nas odchodzi
I wielki smutek marszczy twarz

Czasem na chwilę gaśnie słońce
Duszę wypełnia gęsty mrok
Nikną nadzieje i marzenia
I w pustce ginie tęskny wzrok

Czasem odchodzą dobrzy ludzie
Co nam pomogli w życiu wiele
I próżno wtedy pytać Boga
Czemu odchodzą przyjaciele

Lecz oni ciągle przecież żywi
Nadal wytrwale są wśród nas
Ich dusze przy nas pozostały
Tylko ich ciała zabrał czas...

[]`````
[]```````
[]``````````)
[]`````````(,)
[]````````(___)
[]```````````
[]````````)
[]```````(,)
[]`````(____)
[]``````````
[]`````)
[]````(,)
[]`` (___)
[]```````
`````````
Siostra Śp. Konrada, Jarka i Rafała Kwietniewskich

Asnyk Adam

Zranionym sercom...

”Zranionym sercom potrzeba
Błękitów nieba,
Skrzydlatej modlitwy gońca,
Pogodnych uśmiechów słońca,
Ciszy bez końca...

Lub burzy- która przygłuszy
Żrący ból duszy,
I czarnej, wyjącej nocy,
Co będzie osłonić w mocy
Ich płacz sierocy...”

Moje światełko pamięci…
dla Ciebie Aniołku.
(*)

Przez dłuższy czas mnie nie będzie....zostawiam na te dni najjaśniejsze niegasnące światełka
(*)(*)(*)

Zapalam znicz i patrzę-
Jak rozpala się płomień,
A razem z tym płomykiem
Przychodzą setki wspomnień…
Maleńki płomyk w zniczu tli się.
Zanim człowiek na wieczność zaśnie,
Tak jak iskra w sercu
Tli się, coraz słabiej, gaśnie…
Każdy znicz na grobie
To jedna dusza, która tęskni.
Wspomnienia, które nosi w sobie
Słowa, które w gardle więzną…
Bliscy odchodzą w pamięci kolejny raz
Na wieczny sen,
Na wieczny czas…

Głośniej niż w rozmowie Bóg
przemawia w ciszy,
kto w sercu ucichnie
zaraz Go usłyszy...
(*)(*)(*)(*)(*)

Kochana mamo wiem, że cierpisz
I że to wszystko znów przeżywasz,
Każdą minutę tamtą wielbisz,
A ja tu jestem już szczęśliwa.

Wiesz, że zostawić Was nie chciałam…
Lecz Bóg zaprosił mnie do siebie,
Tak krótką chwilę przy Was trwałam,
Jak wynagrodzi Wam to, nie wiem.

Bólu żadnego już nie czuję,
Chyba, że tylko ten z tęsknoty,
Gdy z Aniołami tu wędruję,
To jestem mamo jak ten motyl.

Oczy czasami zwróć do nieba,
Najlepiej nocą, gdy świat już śpi,
Z podmuchem wiatru będę śpiewać,
Żeby osuszyć przed snem Twe łzy…

Dłoń swą położę na ramieniu,
I tak rozłąkę przeczekamy,
Spróbuję ulżyć w twym cierpieniu,
A kiedyś przecież się spotkamy…

Żyłem krótko, choć żyć chciałem. Bóg mnie wezwał - iść musiałem.... Pamiętam każdego dnia ....(*)(*)

Aniołowie nasi...

Ich głos jest jak strumień leśny

Delikatnie śpiewa pieśni

Które tylko w głębi ciszy

Serce, a nie ucho słyszy…

(*)

(*)